Jammer genoeg is dit niet waar. Niet alleen anti-fascisten, maar ook extreem-rechts zelf zag de teloorgang van hun partijen al enige tijd geleden aankomen. De slimste ratten hebben eind 1996 het zinkende schip al verlaten om hun aandacht te richten op een vernieuwd fascistisch initiatief: Voorpost Nederland. Voorpost bestond al sinds de jaren zeventig in Nederland, maar maakt sinds 1996 een enorme ontwikkeling door. 

Oprichting
Voorpost werd in 1976 in Vlaanderen opgericht als een Heelnederlandse actiegroep. Zij pleitte voor het opheffen van België, de samenvoeging van Vlaanderen en Nederland en keerde zich bijvoorbeeld tegen buitenlandse invloeden op de 'Nederlandse' cultuur. Statutair beoogt Voorpost "de behartiging van de belangen van al wie kan worden beschouwd als te behoren tot de Nederlandse etnische gemeenschap". 

In 1978 krijgt Voorpost een Nederlandse afdeling. Oprichters zijn Frie Verbrugge, ex-SS'er Stan de Beukelaar en ex-NVU'er Frans Johannes Voermans. Het is enigszins onduidelijk wat deze afdeling de eerste jaren doet, maar vanaf het begin van de jaren tachtig komt Voorpost in Nederland steeds meer de straat op. Overigens moeten zij hierbij altijd een beroep doen op een bus Vlamingen. Aangezien de Nederlandse Volksunie in die periode de Heelnederlandse gedachte ook een warm hart toedraagt duikt er vaak een Voorpost-delegatie op bij NVU-activiteiten. In 1982 probeert Voorpost regelmatig van zich te laten horen. In veel plaatsen worden posters geplakt en ze proberen een aantal keren standjes te krijgen op markten. Dit wordt meestal verboden of voorkomen door anti-fascistische acties. Voorpost zoekt het conflict ook op door impopulaire acties te voeren tegen krakers, tegen anti-militarisme en voor het Zuid-Afrikaanse Apartheid-regime. De jaren daarna lukt het Voorpost vaker om een standje te huren op diverse markten. Veel succes heeft dit echter niet. Nederlanders blijken niet geïnteresseerd en voor de acties moet men een beroep blijven doen op Vlaamse activisten. In de periode 1986-1990 is Voorpost in Nederland zo goed als dood. Het handjevol leden houdt enkele huiskamerbijeenkomsten en bezoekt Voorpost-acties in Vlaanderen, maar komt in Nederland de straat niet op. 

Jaren negentig
In het begin van de jaren negentig blaast de Friese nazi Douwe van der Bos Voorpost nieuw leven in. Hij krijgt hierbij voornamelijk steun van CP'86-kader als Marcel Rüter, Tim Mudde en Wim Beaux. Van der Bos doet veel aan ledenwerving en probeert de Friesnationale Warns-herdenking te gebruiken voor Voorpost-propaganda. Van 1992 tot 1995 organiseert hij hier extreemrechtse demonstraties. Verder gebruikt Van der Bos het Voorpost-netwerk voor solidariteitswerk met de fascistische milities in de onafhankelijkheidsstrijd van Kroatië. Ook gaat Voorpost vanaf 1994 contactdagen voor haar leden organiseren. Van der Bos weet Voorpost echter niet uit de marge te halen. Het wordt niet meer dan een CP'86-clubje waarin leden hun liefde voor Vlaams nationalisme en de Grootnederlandse gedachte botvieren. Het ledenaantal blijft klein en op contactdagen komen gemiddeld circa dertig mensen. Wederom kiest men ervoor om dan maar deel te nemen aan in Vlaanderen georganiseerde activiteiten. Wel worden in Nederland de acties van de CP'86 ondersteunt, maar dat wekt geen verbazing aangezien deze organisaties veel personele overlappingen hebben. Wanneer Douwe van der Bos de actieve politiek rond 1995/1996 langzaam maar zeker verlaat blijft er wederom niet veel over van Voorpost in Nederland. 

In het najaar van 1996 wordt het voorzitterschap van Voorpost overgenomen door Marcel Rüter, waarmee de organisatie een heel nieuwe weg in zal slaan. 

Hoe gelukkig deze keuze is blijkt twee maanden later wanneer de CP'86 uit elkaar klapt vanwege interne conflicten en zich verder marginaliseert dan ooit. Na deze scheuring houdt een aantal 'slimme' CP'86-leden de partijpolitiek voor gezien en wordt actief voor Voorpost. 

Nieuw Rechts in de praktijk
Voorpost wil op dit moment een voortrekkersrol gaan vervullen. Zij stelt zich nadrukkelijk boven de bestaande partijen (CD, CP'86 en VNN) en verwelkomt elke nationalist als lid. Verder wil zij geen enkele bemoeienis met de partijpolitiek. Tim Mudde: "Voorpost huldigt haar partijonafhankelijke standpunt meer dan ooit. Voorpost zal nog steeds alle pogingen tot bundelingen van de krachten ondersteunen, maar Voorpost zal wel toeschouwer zijn bij deze ontwikkelingen!"

Om het intellectuele klimaat zodanig te bewerken dat er gepraat kan worden over fascistische en racistische ideologieën bewandelt zij drie wegen. 
Ten eerste zal men via de organisatie "Studie, Opbouw en Strijd" (SOS) gaan publiceren, discussieren en onderwijzen. Hiermee bereikt men momenteel met name de eigen achterban, maar op termijn zal men zeker pogingen ondernemen deel te nemen aan het intellectuele debat in Nederland. 
Ten tweede zullen belangenorganisaties opgericht worden voor specifieke doelgroepen. Hier is de Nederlandse Studentenvereniging (NLSV) een voorbeeld van. De NLSV wil nationalistische studenten organiseren en hiermee een extreemrechts intellectueel kader kweken. 
Ten derde zal Voorpost op straat komen met allerlei propaganda-acties. Hierbij moet men denken aan folderacties of acties tegen 'buitenlandse' invloeden. Dit zullen niet per sé racistische acties zijn. Tim Mudde, actieleider van Voorpost, is in de omgeving van zijn woonplaats Sassenheim en in Den Haag (waar hij een taxi bestuurt) al druk doende om Engelstalige reclameborden te bekladden met de tekst "Nederlands!". 

Rüter: "Door via metapolitieke acties de maatschappij te bestoken ontstaat langzaam maar zeker een verandering in gedachten, houding en visie. (...) Daar praktisch alle politici prat gaan op steun van de bevolking (...) zal de agitatie via voornoemde strategie vrij snel vruchten afwerpen en gesteund of opgenomen worden door de politici. Zo blijkt dat de metapolitieke actie veruit superieur aan de partijpolitieke actie is." 

Huidige stad van zaken
Hoe het Voorpost-kader er in de nabije toekomst uit zal zien is vooralsnog onduidelijk. Vooral Marcel Rüter en Tim Mudde zullen er een centrale rol in spelen. Daarnaast is Michiel Bos uit Arnhem ook actief geworden. Verder blijven oudgedienden als Ton Steemers en Bèr Willems van de partij. Steemers is sinds 1993 contactpersoon en Willems sinds 1994. Ook Douwe van der Bos heeft in een interview, bij zijn afscheid van de Nederlandse partijpolitiek, gezegd dat hij wel actief blijft voor Voorpost. 

Als je deze namen op een rijtje zet lijkt Voorpost aan minstens één voorwaarde voor haar streven voldaan te hebben: Een aantal slimmere oud-CP'86-ers heeft zich hier verzameld. 

De rest van de geïnteresseerden voor Voorpost komt voornamelijk uit de Volksnationalisten Nederland (VNN). Alleen Michiel Bos is een uitzondering op deze regel. Hij is zowel bij de VNN als bij het ANS betrokken en zette bij de gemeenteraadsverkiezingen zijn handtekening voor de lijst van NVU-leider Joop Glimmerveen in Arnhem. Bos is op dit moment één van de belangrijkste anti-antifa-activisten in Nederland. 

Een Voorpost-activist die tot slot niet vergeten mag worden is Robin Versteeg uit Haarlem. Hij is een Nederlandstalige bard en speelde de afgelopen jaren op vele Voorpost-bijeenkomsten in Nederland en België. In juli 1997 zou hij optreden op een festival in Haarlem. Toen er echter een artikel over zijn extreem-rechtse achtergrond verscheen, besloot het festival zijn optreden af te zeggen. 

Het afgelopen jaar hebben een aantal acties van Voorpost plaatsgevonden. In april 1997 werd het jaarlijkse Voorpost-pinksterkamp in het Limburgse Eversoord gehouden. Hier waren enkele tientallen rechts-extremisten uit Nederland, België en Duitsland aanwezig. Tijdens de Eurotop werden in tien steden Voorpost-posters geplakt tegen de Europese eenwording. 

Op 12 juli wilde Voorpost een Willem van Oranje-herdenking in Delft houden. Uit angst voor ongeregeldheden ziet ze af van de herdenking. De VNN en de CD-jongeren zetten de herdenking door, maar worden door de politie uit de kerk verwijderd. In september organiseert Voorpost een strandwandeling en barbecue. De opbrengst van deze dag komt ten goede aan de Nederlandsche Studentenvereniging. Verder werden diverse kaderdagen georganiseerd. 

Voorpost lijkt voorlopig uitsluitend in eigen kring enig succes te boeken, maar zal zeker pogen haar ideeën verder uit te dragen. Rüter en consorten zullen de komende tijd op onze warme belangstelling kunnen rekenen.