| Nieuw Rechts is zoals de meeste extreemrechtse partijen in Nederland
ontstaan uit een ruzie en een splitsing van een andere partij. Zo is Michiel
Smit in 2003 uit Leefbaar Rotterdam gezet, onder andere wegens zijn aanhoudende
contacten met het Vlaams Blok en de NNP. Al snel blijkt dat de eenmansfractie
Smit de pretentie heeft een actiegerichte extreemrechtse partij op te richten;
Nieuw Rechts.
Bij de opbouw van deze partij is Michiel Jorg Smit (1976) enig opportunisme
niet vreemd. Met een ‘gestolen’ zetel van Leefbaar Rotterdam beschikt hij
niet over een achterban, noch over politiek ervaren medewerkers. Om deze
reden, maar ook vanwege de politieke overeenkomsten, leunt Smit bij de
opbouw van zijn partij sterk op de NNP. Deze partij is met twee zetels
in de deelgemeente Feyenoord vertegenwoordigd en kan als opvolger van de
CP’86 worden beschouwd. Samen voeren Nieuw Rechts en de NNP verschillende
straatacties. Het NNP deelraadslid Florens van der Kooi en NNP bestuurslid
Paul Peters zijn ook enige tijd fractiemedewerker voor Nieuw Rechts. Na
stukgelopen fusieplannen bekoelt de liefde en stappen veel NNP-leden over
naar Nieuw Rechts. De NNP stort organisatorisch in, zet zichzelf begin
2005 op non-actief en leidt sindsdien een slapend bestaan.
Michiel Smit
Naast de opbouw van Nieuw Rechts als ‘actiepartij’ op straat, wat overigens
een kleinschalig gebeuren blijft, doet de partij ook mee aan verkiezingen.
De deelname aan de verkiezingen voor het Europese Parlement in 2004, waarbij
Michiel Smit lijstrekker is, levert met slechts 0,3% van de stemmen geen
zetel op. Maar Smit houdt de moed erin. De deelname is goed voor de naamsbekendheid
van de partij en bovendien een generale repetitie voor de gemeenteraadsverkiezingen
waar Nieuw Rechts “minimaal vijftien gemeenteraadzetels verwacht te hebben”
en “voor andere partijen een serieuze gesprekspartner wil zijn.” Volgens
Michiel Smit is het doel in Rotterdam minimaal 10 zetels te behalen. Maar
ook in Eindhoven, Ridderkerk en Almelo dingt Nieuw Rechts mee naar politieke
macht. Uiteindelijk wil Nieuw Rechts in 2007 in de Tweede Kamer belanden.
Vorig jaar maakte Smit bekend ook in de Hoeksche Waard aan de verkiezingen
deel te gaan nemen. Op het laatste moment haakt deze afdeling af. De partij
beweert in de Hoeksche Waard zo’n honderd leden te hebben, waarvan het
gros in Oud-Beijerland. Potentieel lijstrekker van Nieuw Rechts Oud Beijerland,
Marcel Bijsterveld, beloofde met de partij “de straat op te gaan” en “de
mensen op te zoeken.” Het is Nieuw Rechts hier echter niet gelukt voet
aan de grond te krijgen. Bijsterveld: “De mensen zijn bang om zich voor
onze partij in te zetten of willen niet. Om mijzelf als enige kandidaat
op de lijst te zetten, leek mij geen goede zaak.”
Verkiezingsprogramma
Het is de partij wel gelukt deel te gaan nemen in Eindhoven, Almelo,
Ridderkerk en Rotterdam. Nieuw Rechts gaat prat op hun “duidelijke en consequente
lijn.” Van een verkiezingsprogramma voor de gemeenteraadsverkiezingen is
echter geen sprake. Daarom kan de partij inhoudelijk alleen maar beoordeeld
worden op eerder uitgegeven materiaal. Zo bestaat er een 10 puntenprogramma,
een beginselprogramma, twee boeken van Michiel Smit en het verkiezingsprogramma
voor het Europese Parlement. Daarnaast discussiëren partijleden en
sympathisanten er op het internet lustig op los.
Een bindend element in al deze publicaties is de angst voor het verlies
van ‘de Nederlandse identiteit’. Deze zou in het geding zijn wegens de
toename van het grote aantal “niet-Westerse vluchtelingen” in de samenleving.
Om het tij te doen keren is er een partij nodig die pleit voor het “stimuleren
van nationale trots, door o.a. het verplicht zingen van het volkslied op
scholen.” Daarnaast wil Nieuw Rechts een totale sluiting van de grenzen
voor vluchtelingen en een verbod op “wijken met een meerderheid aan vreemdelingen.”
Ook dient er “geen ruimte aan de islam” te worden gegeven. Van Nieuw Rechts
mogen moskeeën alleen buiten de bebouwde kom worden gebouwd en “dienen
deze onopvallend eruit te zien zonder minaretten.” Om de veiligheid van
de burger te beschermen pleit Smit in zijn boek ‘Veiligheid? Doe het zelf!’
voor een vergaand recht op particulier (vuur)wapenbezit. Daarnaast pleit
Nieuw Rechts voor “detachering van legeronderdelen bij de politie” en is
Smit van mening dat de multiculturele samenleving “alleen maar leidt tot
chaos.“ Daarom moet de “Nederlandse cultuur boven het discriminatieverbod
gesteld worden“ en is de partij “tegen stemrecht voor vreemdelingen.“ Stuk
voor stuk argumenten die uitstekend passen bij een extreemrechtse partij.
Nieuw Rechts doet echter haar best van het extreemrechtse stigma af
te komen. Zo deed Michiel Smit aangifte wegens belediging tegen Haitske
van de Linde, voormalig lijsttrekker van Leefbaar Nederland. Naar aanleiding
van de politieke koers van Nieuw Rechts, en de uitlatingen van Michiel
Smit op het neonazistische internetforum ‘Stormfront Nederland en Vlaanderen’
noemde ze hem “zo’n beetje de grootste neonazi van Nederland”. Op 9 december
2005 spreekt het gerechtshof in Amsterdam haar vrij. “Het was misschien
geen nette uitspraak, maar in dit verband mag het” aldus de rechter. |
Neonazi
Michiel Smit is geen neonazi, maar Nieuw Rechts is wel een partij die
samenwerkt met neonazi’s. Dit blijkt niet alleen uit de vergaande samenwerking
met de NNP. Tot op heden is de jongerenafdeling van Nieuw Rechts, Jong
Rechts, actief in het comité ‘Nee Tegen Turkije‘. In dit comité,
dat zich keert tegen de toetreding van Turkije tot de Europese Unie, speelt
de fascistische Nationale Beweging een actieve rol. Tim
Mudde, leidend figuur binnen de Nationale Beweging, is tevens voormalig
bestuurslid van de CP’86 en voorman van de neonazi band Brigade
M.
Tim Mudde (voorgrond) met
Brigade M in oude bezetting
Deze samenwerking leidt bij Nieuw Rechts tot de nodige spanningen. Zo
stapt de vice-voorzitter van Jong Rechts, Jan Jitze Visser, om deze reden
op. Maar ook de actieve leden Kees Everaars en Inge Bleecke laten openlijk
blijken niets meer te maken willen hebben met “nationaal-socialisten” en
“lieden die de SS aanbidden” en verlaten de partij. Michiel Smit bezocht
in 2003 al eens een informatie bijeenkomst van de Nationale Beweging in
een extreemrechtse vrijplaats te Eindhoven, waar Brigade M een optreden
verzorgde. Smit is dus bekend met de politieke achtergrond van de Nationale
Beweging. De interne spanningen, het ledenverlies en de negatieve publiciteit
die het samenwerkingsverband oplevert neemt Smit voor lief.
Eindhoven
Nieuw Rechts Eindhoven neemt deel aan de verkiezingen met vier kandidaten,
waarvan René van Gool (A.H.J. van Gool, 1972) op de eerste positie
staat. Van Gool is landelijk partijsecretaris van Nieuw Rechts. Vanuit
zijn functie is hij bij vrijwel elke Nieuw Rechts activiteit betrokken,
waar hij vaak toespraken houdt. Zijn politieke bijdrage kenmerkt zich door
het ongecompliceerde extreemrechtse karakter. In de aanloop naar de verkiezing
voor het Europese Parlement liet Van Gool al weten gevangenen te willen
kunnen martelen. Sindsdien gaat hij op dezelfde weg door. Op het Nieuw
Rechts forum vertelt van Gool “moordenaars en terroristen” te willen gebruiken
als proefkonijn bij medisch onderzoek en “de dood van een mens alleen grappig
te vinden als het een links-radicale kraker of moslim terrorist betreft
.“ Als reactie op het onlangs breed gedragen protest tegen de kap van een
bos in het Limburgse Schinveld fulmineert hij: “Van mij mag het leger het
bos plat gooien met agent orange. Met of zonder ecoterroristen er nog in.”
René van Gool
Van Gool, die beweert trots te zijn op zijn huidskleur, ziet het als
zijn “morele plicht mijn soort door te laten bestaan. Dus zal ik ooit kinderen
krijgen dan met een originele Europese.” Moslims noemt hij “tuig” en “zandbakscheppers.”
Vrouwen “slettebakjes” met “genotsgrotjes” en “Joodse mensen in dit land
moeten op termijn ook beseffen dat het aanpassen is.” In de periode dat
hij actief was in de muzikale skinheadbeweging viel van Gool op wegens
zijn haat tegen homoseksuele skins. Ook was van Gool enige tijd actief
op het internetforum van de radicale Nationale Alliantie (NA). Over de
NA activist Ben van der Kooi, die al maanden in voorarrest zit wegens verdenking
van het in de brand steken van een moskee, zegt de Eindhovense lijsttrekker
verongelijkt: “Hardwerkende nationalisten mogen ook niks.”
Naast lijstduwer Michiel Smit staan in Eindhoven ook de heren Gabor
Heeres (1979) en Ed Hendrich (1940) kandidaat. Beiden komen ook daadwerkelijk
uit Eindhoven. Heeres loopt bijna twee jaar bij Nieuw Rechts rond en was
in 2004 kandidaat voor de partij in Europa. Het jaar ervoor steunde hij
Michiel Smit al, toen die met zijn Conservatieven.nl aan de Kamerverkiezingen
mee moest doen. Ed Hendrich was in mei 2002 een regionale kandidaat van
de LPF bij de Tweede Kamerverkiezingen. Hij stond alleen in zijn eigen
district op de lijst. Hij was voorzitter van de Brabantse LPF, maar blijkt
in 2003 al overgestapt te zijn naar de weinig succesvolle LPF-afsplitsing
AVD.
Het heeft er nog om gespannen of Nieuw Rechts wel mee kon doen aan de
Eindhovense verkiezingen. Van de dertig ondersteunende handtekeningen die
bij de kandidaatslijst horen te worden ingeleverd had Nieuw Rechts er aanvankelijk
slechts tien. Voor het inleveren van de overige kreeg Nieuw Rechts alsnog
drie dagen de tijd. Vervolgens verscheen op extreemrechtse internetfora
als ‘Polinco’ , ‘Stormfront Nederland en Vlaanderen’ en ‘Holland Hardcore’
de oproep een handtekening te plaatsen. Deze fora zijn niet onbekend voor
Nieuw Rechts. Michiel Smit is zelf op ‘Stormfront’ en ‘Polinco’ actief
geweest onder de schuilnaam ‘wooninrotterdam’. Daarnaast heeft hij op 11
oktober 2003 een toespraak gehouden op een besloten bijeenkomst van Holland-Hardcore
forumleden. Op dit forum worden bezoekers met de regelmaat van de klok
aangezet tot (het verheerlijken) van racistisch geweld. Het plaatsen van
de oproep op deze sites is kennelijk succesvol, want er zijn uiteindelijk
voldoende handtekeningen ingeleverd. Toch zou
Nieuw Rechts formeel niet aan de verkiezingen mogen deelnemen. De oorspronkelijke
kandidaat nummer drie, Wim Vermeulen (#1), heeft zich
bij indiening van de kandidatenlijst laten schrappen als kandidaat. Op
alle ondersteuningsverklaringen is zijn naam echter blijven staan. Feitelijk
zijn de ondersteuningsverklaringen daarmee niet gelijk aan de kandidaatslijst
en daarmee ongeldig. (#2) Het hoofdstembureau heeft
verzuimd dit als gebrek aan te merken waardoor de lijst niet op deze grond
afgekeurd kan worden. Hiermee kruipt Nieuw Rechts Eindhoven door het oog
van de naald. Overigens tekenden zeker 5 van de huidige ondersteuners ook
de LPF lijst in 2002 voor de Tweede Kamerverkiezingen.
Rotterdams kandidaat Ruud Buth (1970)
Rotterdam
In Rotterdam, de thuisbasis van Nieuw Rechts, is Michiel Smit uiteraard
lijsttrekker. Daarnaast is hij dé drijvende kracht, enig raadslid
en partijvoorzitter van Nieuw Rechts. Een dergelijke machtsconcentratie
wordt vaak als ondemocratisch gezien, en doorgaans vermeden binnen politieke
partijen. Naast de gemeenteraad is Nieuw Rechts ook verkiesbaar voor de
deelraden Charlois, Delfshaven, Hillegersberg, Prins-Alexander en IJsselmonde.
Bij de verkiezingen heeft Nieuw Rechts op de rechterflank de nodige concurrentie
van Leefbaar Rotterdam en de Nationale Alliantie.
De Nationale Alliantie heeft bij wijze van grap een M. Smit als lijsttrekker
gekozen. Door deze naamsverwarring, en de veelal op elkaar gelijkende standpunten,
hoopt de Nationale Alliantie een aantal stemmen van Nieuw Rechts af te
snoepen. Blijkbaar ziet Michiel Smit dit als serieuze bedreiging voor electoraal
succes. “Eigenlijk wilden wij geen verkiezingsposters met mijn gezicht
erop, maar dat doen we nu wel. Zo maken we de kiezers duidelijk dat ik
bij Nieuw Rechts hoor.'' Bij de Nationale Alliantie staat verder Florens
van der Kooi kandidaat. Een voormalig NNP raadslid dat geruime tijd Nieuw
Rechts fractiemedewerker is geweest
Feitelijk voert Smit met de Rotterdamse verkiezingen een achterhoedegevecht.
Zijn grootste concurrent is natuurlijk Leefbaar Rotterdam, waar hij in
2003 uit werd gegooid en zelfs die stevent volgens de peilingen op een
zware nederlaag af. In diezelfde peilingen blijft NR op ongeveer een half
zeteltje steken.
En zelfs Nieuw Rechts kent een soort afsplitsing. Joop van Heijgen,
ook een voormalig Leefbaar Rotterdam raadslid die enige tijd rond Nieuw
Rechts hing heeft een eigen lijst die hij trekt: Rotterdam Transparant.
Maar die lijkt ook vrij kansloos.
In de centrale stad staan de nodige bekende koppen op de NR-kandidatenlijst.
Natuurlijk de zanger van antimoskee liedjes Armando Monsanto (1951) die
ook lijsttrekker in Charlois is. En Cor "Taxi" Engelen (1961) die Smit
al drie jaar volgt van partij naar actie en blij was met het contact met
het Vlaams Blok. Hij is ook lijsttrekker in Prins-Alexander.
Armando Monsanto
Bij de ondersteunende handtekeningen voor Nieuw Rechts in zowel de centrale
stad als de deelraden duiken ook weer bekende namen op. Opvallende types
die daar tussen zitten zijn Rinus van den Heerik (1956), Ruud Bruyns (1977)
en Ronald van Londen (1951) allen natuurlijk uit Rotterdam. Is Van den
Heerik nog een naar rechts uitgeschoten Fortuynist. Bruyns en Van Londen
zijn doorgewinterde rechtsextremisten die nu onderdak vinden bij Nieuw
Rechts.
Rinus van den Heerik is een soort manusje van alles voor alles wat
maar met Leefbaar en Pim Fortuyn te maken heeft in Rotterdam. Hij maakt
zich sterk voor het standbeeld voor Pim en duikt op bij vrijwel alle bijeenkomsten,
herdenkingen en demonstraties. Met de moskeebrand-verdachte Ben van der
Kooi bezoekt hij veel processen tegen Volkert van der G. en in 2003 is
Van den Heerik ook bij diverse NNP demonstraties te zien. Als het Vlaams
Blok op bezoek is in Rotterdam, of er een tegenbezoek aan het Blok in Vlaanderen
afgelegd moet worden is hij van de partij. In april 2005 brengt hij Leefbaar
Rotterdam in opspraak als hij voor hen foldert en ruzie zoekt met een Turkse
PvdA-folderaar op dezelfde markt. In stevige bewoordingen maakt hij duidelijk
dat die man geen Turks mag praten met een voorbijganger.
Rinus van den Heerik
Of Ronald van Londen er zo over denkt is onbekend, maar deze Nieuw Rechts
ondersteuner tekende ook voor Janmaats CD in 1994. Sterker nog, Van Londen
was toen de 4e kandidaat in Rotterdam en lijsttrekker in Prins Alexander.
En met succes, want in april 1994 wordt hij raadslid voor de CD in Rotterdam.
Om financiële redenen wil hij dit in 1998 niet prolongeren. Hij is
bang dat hij er op achteruit gaat als hij nog langer in de raad zit. Die
vrees bleek valse hoop, want de CD verliest dat jaar sowieso al haar zetels
in Rotterdam. Ronald van Londen steunt de CD in de jaren erna nog wel twee
maal met een krabbeltje, maar zonder succes, de partij gaat ter ziele en
de Rotterdammer zoekt en vindt een nieuwe partij in Nieuw Rechts.
Nog opzienbarender is Ruud Bruyns die vanuit Leiden naar Rotterdam verhuisd
is. Het klinkt enigszins bizar, maar binnen Nieuw Rechts is Bruyns wellicht
een van de weinigen die goed beseft waar de term Nieuw Rechts vandaan komt.
Hij loopt namelijk al enige tijd rond bij de Nederlandse en Vlaamse vertegenwoordigers
van Nouvelle Droite, zoals Voorpost en de aan haar gelieerde studentenclub
LANS. Inmiddels is Voorpost Nederland in ander vaarwater gekomen en meer
een actiegroepje voor gabbers geworden en LANS bestaat ook niet meer. Maar
in de jaren 2000 en 2001 was Bruyns flink actief bij deze clubs. Onder
meer als hoofdredacteur van het LANS-blad en als bezoeker van veel Voorpost
activiteiten in Nederland en Vlaanderen. Daarnaast schrijft Bruyns al zo'n
vijf jaar voor het Vlaamse extreemrechtse blad Delta, wat ook weer intellectueel
nieuw rechts is. Waarschijnlijk vanwege zijn bagage start hij in 2003 als
adviseur bij de denktank van Nieuw Rechts en is sindsdien ook regelmatig
bezoeker van Nieuw Rechts acties en bijeenkomsten.
Michiel Smit en Ruud Bruyns
In mei 2004 is hij ook spreker op een bijeenkomst van het comité
Nee Tegen Turkije, waarin Nieuw Rechts participeert. Samen met Alfred Vierling,
het bekende oud-Centrumpartijkaderlid, spreekt hij de aanwezigen toe. Toen
Ruud Bruyns nog in Leiden woonde, had hij het regelmatig aan de stok met
de antifascisten die zijn extreemrechtse posters weer verwijderden. Ook
trok hij daar veel op met Jasper Velzel. Die runde een extreem-rechts platenlabel
en werd in 2002 door Justitie veroordeeld voor het in bezit hebben en verspreiden
van muziek met racistische en nazistische teksten.
Ridderkerk
De afdeling Ridderkerk bestaat relatief kort. De kandidaatslijst van
vier personen wordt aangevoerd door Martin Dijkhuizen (1974). Dijkhuizen
is opgegroeid in Ridderkerk zegt één zetel na de verkiezingen
een mooi resultaat te vinden. “Dan hebben we in ieder geval vier
jaar de tijd om ons te bewijzen en er voor te zorgen dat mensen weten waar
we voor staan.” Naar aanleiding van zijn optredens in de lokale media wekt
hij de indruk zich voornamelijk in te willen zetten voor zaken als het
realiseren van meer sociale woningbouw en betere voorzieningen voor jongeren.
Op het Nieuw Rechts forum blijkt de afkeer van migranten en islamieten
zijn voornaamste drijfveer te zijn. Dijkhuizen: “Zelf ben ik voorstander
van grenzen dicht en alles wat hier niet thuis hoort opzouten!!!! Nogmaals
deze mensen moeten we zo snel mogelijk uit onze samenleving verwijderen.
Hoe dat maakt me niet zoveel uit als ze maar gaan.” Dijkhuizen heeft er
ook moeite mee dat werkgevers genoodzaakt zijn “medelanders” aan te nemen.
“Aan de andere kant heb ik liever dat ze zich uit de naad werken bij de
Lidl als dat ze me zus en me moeder verkrachten en beroven.”
Wesley Manni (1981) is als lid van ‘Stormfront Nederland’ in 2002 de
politiek ingerold en thans kandidaat nummer twee van Nieuw Rechts Ridderkerk.
Stormfront Nederland was een neo-nazistische actiegroep dat in de periode
van 2000 tot en met 2002 straatacties voerde. De groep profileerde zich
als een radicaal alternatief voor de Nederlandse Volks-Unie (NVU) en stond
onder leiding van Olivier Oomen en Remy Hoven uit Den Haag. In november
1999 brachten zij antisemitische bekladdingen aan op een joodse begraafplaats
in Den Haag, waarvoor ze tot korte onvoorwaardelijke gevangenisstraffen
worden veroordeeld. Stormfront Nederland wilde dat "ongewenste en niet-blanke
vreemdelingen systeemmatig uitgezet worden" en denkt "als eerste in Nederland
de extreem-rechtse doorbraak gaan waarmaken." Uiteindelijk is de organisatie
aan onderlinge twist ten onder gegaan.
Nieuw Rechts in actie
Almelo
De Nieuw Rechts afdeling Almelo bestaat uit een aantal geradicaliseerde
LPF'ers, waaronder een oud CD-lid. Lijstrekker Robin Tolsma (1978) was
in 2004 actief bij de LPF als regiocoördinator Overijssel van de Jonge
Fortuynisten. In 2005 stapt hij samen met Ronald Lubach (1966) en Harry
de Olde (1947) over naar Nieuw Rechts. Lubach, nummer zes op de kandidaatslijst,
was in 2004 voorzitter van de LPF in Almelo. Deze afdeling kwam onder andere
in opspraak wegens het uitnodigen van de hierboven al genoemde Alfred Vierling
als spreker voor een bijeenkomst. Vierling was eerder betrokken bij de
Centrumpartij, Centrumdemocraten en het Nederlands Blok. Een oude rot in
het vak, net als Harry de Olde, die kandidaat nummer drie is voor Nieuw
Rechts. Al in 1978 was hij politiek actief in Overijssel als kandidaat
voor de Boerenpartij, en in 1982 voor de afsplitsing hiervan Binding Rechts
in Almelo. Velen zullen de Boerenpartij wellicht herinneren als een grappig
partijtje met Boer Koekoek, maar men had veel problemen met allerlei radicaalrechts
volk dat zich aansloot. Of Harry de Olde daar toen al toe behoorde is onbekend,
maar in de jaren daarna wordt dit wel duidelijk. In de jaren tachtig is
hij de Overijsselse afdelingssecretaris van de Centrumpartij, die dan zeer
omstreden is. Hij zet in 1994 nog een ondersteunende handtekening voor
de Centrumdemocraten (CD). In 2004 was hij de penningmeester van de LPF
in Almelo. Ook zijn echtgenote G. de Olde-Groothuijs kent een verleden
bij Binding Rechts en de Centrumpartij in de jaren tachtig. Zij helpt Nieuw
Rechts nu aan een handtekening voor deelname.
Toekomst
Sinds 2002 bouwt Michiel Smit aan het opbouwen van zijn politieke partij.
Naar eigen zeggen heeft Nieuw Rechts ruim duizend leden. Mocht dit kloppen
dan is Nieuw Rechts de grootste na-oorlogse extreemrechtse politieke partij
van Nederland. Dit gegeven staat niet in verhouding tot het geringe aantal
gemeentes waarin Nieuw Rechts aan de verkiezingen deelneemt. Mogelijk duidt
dat op een ledenaantal dat beduidend lager ligt en heeft Nieuw Rechts minder
draagkracht dan ze beweert. Of is Nieuw Rechts een grote maar inefficiënte,
ongeorganiseerde partij? De uitslag van de gemeenteraadsverkiezingen, en
de mogelijke deelname aan de verkiezingen voor de Tweede Kamer biedt hier
mogelijk meer inzicht in.
Michiel Smit
|