Het moet gezegd worden dat Emile Ratelband een enorme prestatie heeft
geleverd met zijn verkiezingsdeelname. Binnen enkele dagen tijd heeft hij
een goedgevulde kandidatenlijst in alle kringen ingeleverd gekregen. Hier
waren meer dan 600 mensen bij betrokken. De andere kleine partijtjes hadden
veel meer moeite om deze klus voor elkaar te krijgen en lieten allerlei
steken vallen. Dit succes kan deels op conto van de mensen van Leefbaar
Nederland geschreven worden die samen met Ratelband de partij uitgestapt
zijn. Ook vanuit ex-LPF'ers kwam de nodige steun. De bekendheid van Ratelband
zelf zal ook een grote rol gespeeld hebben. Mensen die op straat voor een
handtekening geronseld werden snapten immers direct voor wie zij gevraagd
werden.
Partij
Aanvankelijk is er van een partijprogramma of duidelijke standpunten
geen sprake. Er is zelfs geen echte partij die bij de Kamer van Koophandel
en de Kiesraad ingeschreven staat. Daarom moet de Lijst Ratelband naamloos
aan de verkiezingen meedoen. Mocht Ratelband verkozen worden, wat niet
valt uit te sluiten, dan zal hij voor zijn subsidies toch iets moeten veranderen
aan deze onofficiële status.
Inmiddels is er wel een partijprogramma verschenen waarin onder meer
voor nog strengere immigratiewetten gepleit wordt. Zo lanceert men een
opmerkelijk punt waarbij immigranten de eerste acht jaar een tijdelijk
paspoort krijgen dat kan worden ingetrokken bij crimineel gedrag, maar
ook bij "het ontbreken van een inkomen". Dus bij baanverlies volgt uitzetting?
Verder maken Ratelband en co zich hard voor zwaardere straffen en keuren
zij de ‘idiotie' af van het oprichten van slavenmonumenten. Ook is men
tegen ‘de regen van subsidies die over ons land neerdaalt'. Men wil in
plaats hiervan de belastingen verlagen. Aan de andere kant wil de Lijst
Ratelband het openbaar vervoer verbeteren om de files tegen te gaan. Over
het algemeen gezien is het een wat wollig geschreven programma met een
aantal rechtse uitschieters.
Kandidaten
Op de kandidatenlijst prijken 28 namen terwijl er 30 op hadden gemoeten.
Twee kandidaten worden geschrapt omdat ze afwezig zijn op de eerste bijeenkomst
van de Lijst Ratelband. Inclusief Emile Ratelband komen zeker 17 kandidaten
uit Leefbaar Nederland. Ook de twee geschrapte kandidaten komen uit deze
partij. Er staan geen bekende rechts-extremisten op de kandidatenlijst,
maar wel een paar mensen waar iets meer over te zeggen is:
Op de zesde plaats staat
Nel Overhand (1943) uit Rotterdam. Zij was de laatste jaren actief bij
de ouderenpartijen Ouderenunie 55+ en AOV. In augustus 2000 werd een rechtse
ouderenpartij JOOP opgericht (Jongere Onafhankelijke Ouderen Partij) opgericht.
Hierbij waren onder meer het latere LPF-Kamerlid Willem van der Velden
en de omstreden astroloog Ed Noordman actief. Eén van de punten
van JOOP was een veel strakker asielbeleid. Nel Overhand was vice-voorzitter
van JOOP en trok in maart 2002 de lijst in Rotterdam.
Op 17 staat een voormalige
regio-coördinator van de Jonge Fortuynisten uit Friesland die ook
actief was bij de LPF.
Op plaats 21 staat Rob Brockhus
(1943) uit Huizen. Brockhus is vooral bekend als drijvende kracht achter
de Sociale Databank Nederland, een enorme website die als wegwijzer wil
fungeren in de Nederlandse maatschappij. Op deze website heeft Brockhus
ook een anti-Kafka-artikel geplaatst van de fascistische organisatie KOLOM
(Kritisch Onderzoek Linkse Ondermijning). Dit artikel verscheen in het
blad Revolte van de fascistische actiegroep Voorpost. Uit frustratie over
de teloorgang van extreem-rechts in Nederland gingen een aantal fascisten
onderzoek doen naar hun anti-fascistische tegenstanders die zij deels verantwoordelijk
achtten. Dit resulteerde onder meer in een aantal artikelen. Brockhus
plaatst er hier eentje van op zijn site omdat hij het zelf ook niet zo
op anti-fascistische onderzoekers heeft. Hij is op het radicale karakter
van KOLOM en Voorpost gewezen, maar weigert het artikel te verwijderen.
Zijn aversie tegen anti-fascisten is mogelijk veroorzaakt door enkele incidenten
uit het verleden. In 1988 nodigde Brockhus de Haagse fascist Wim Kock uit
voor een bijeenkomst van de Unie voor Uitkeringsgerechtigden (UvU) in Amsterdam.
Dit werd voorkomen door een anti-fascistische actiegroep en de UvU verbrak
de banden met Brockhus. Medio jaren negentig is hij adviseur van het dissidente
Tweede Kamerlid van de AOV, Theo Hendriks, die van extreem-rechtse contacten
beschuldigd wordt. Brockhus trekt ten strijde om deze aantijgingen te weerleggen.
Brockhus is dus zelf zeker geen rechts-extremist, maar windt zich erg op
als hij op zijn vingers wordt getikt vanwege contacten met hen. In een
interview met het Katholiek Nieuwsblad in maart 2001 zegt hij echter: "Met
rechts kun je uitstekend van gedachten wisselen, maar hoe linkser, hoe
asocialer het reactiepatroon." Daarmee zegt Brockhus dus wel waar zijn
politieke voorliefde ligt.

En dan is er natuurlijk nog Emile Ratelband (1949) zelf. Hij is in de jaren
negentig vooral bekend geworden als promotor van het Neuro Linguïstisch
Programmeren. Dit is een psychologische techniek om je leven de juiste
kant op te sturen, vooral door positief denken. Ratelband ontwikkelt hier
echter een overdreven en showerige variant van waarmee hij veel geld verdient
door cursussen en boeken. Hij had vorig jaar eigenlijk al onder de vleugels
van Pim Fortuyn de Kamer in gewild, maar die zag dat niet zo zitten. Een
poging om de lijsttrekker van Leefbaar Nederland te worden liep uit op
een drama waarbij deze partij deels in tweeën scheurde. Vorig jaar
was Ratelband betrokken bij een geldinzamelingsactie om het huis van Pim
Fortuyn aan te kunnen kopen. Hiervoor houdt hij op een gegeven moment een
lezing over de voorzieningen voor buitenlanders in Nederland. Hij gaat
flink over de schreef en roept allerlei onzin over bewegwijzering in ziekenhuizen
in allochtone talen, terwijl het Nederlands verdwenen zou zijn.
Ondersteuners
De ondersteuners van de lijst van Ratelband komen uit allerlei hoeken
en gaten van het politieke spectrum. Zo is er een contingent te onderscheiden
uit de Transcendente Meditatie hoek, waarschijnlijk gemobiliseerd door
Ratelbands NLP-achtergrond. Zij komen uit Vlodrop en Lelystad waar de TM-beweging
centra heeft. Het gaat in totaal om twintig mensen. Verder is er logischerwijs
een groep handtekeningzetters afkomstig uit Leefbaar Nederland. Toch is
die iets kleiner dan je zou verwachten, wij tellen 18 mensen waarvan bekend
is dat ze uit Leefbaar Nederland komen. Wel relatief groot is het aandeel
van ex-LPF'ers, niet alleen numeriek want dat is namelijk 27, maar ook
in persoon. Zo tekenen het huidige LPF-Kamerlid Willem van der Velden en
LPF-prominent Hans Smolders voor Ratelband.
 |
Willem van der Velden (1942)
uit Rotterdam was eerder de voorzitter van de autopartij Nederland Mobiel
en kandidaat voor de ouderenpartij JOOP in Rotterdam. Als Tweede Kamerlid
maakt hij tot op heden weinig indruk, wel neemt hij het in augustus 2002
nog op voor zijn adviseur Rien Boiten die in opspraak kwam bij de LPF vanwege
zijn extreem-rechtse achtergrond en ideeën. |

Hans Smolders (1960) is vooral bekend als de man die Volkert van der G.
gearresteerd kreeg nadat deze Pim Fortuyn doodgeschoten had. Hij zou uit
de politiek gaan stappen, maar heeft kennelijk wel genoeg vertrouwen in
Emile Ratelband.
Verder blijken een paar
kringcoördinatoren van de LPF nu bij de Lijst Ratelband werkzaam te
zijn. Harry Zoelman (1967) uit Drenthe werd in december 2002 uit de LPF
gegooid vanwege "schadelijke uitlatingen op tv", hij doet bij Ratelband
opnieuw de regiocoördinatie. Zijn noordelijke collega Jan van Aartsen
(1950) uit Groningen maakte eenzelfde overstap. Van Aartsen liet zich in
de pers kennen als een LPF'er die fel van leer trekt tegen immigratie,
asielzoekers en ontwikkelingshulp.
Extreem-rechtse Ondersteuners
Ook waren er een paar mensen voorheen in extreem-rechtse hoek actief.
Het gaat hier om Willem Karel Wassink (1951) uit Haarlem en Dick Antonius
Meijer (1954) uit Rotterdam.
Wassink is in de periode
1986-1994 actief bij de Centrumpartij en Centrumdemocraten. Zo stond hij
drie maal kandidaat voor de CD bij verkiezingen. In 1992 was hij de secretaris
van de door CD'ers gedomineerde schietvereniging "Lisse" in Amsterdam.
Na een conflict moest hij daar vertrekken.
Daan Meijer (noemt zich
nu Niek Meijer) is zijn carrière bij de CD wat later begonnen. In
1994 werd hij ook al bij dezelfde schietvereniging gesignaleerd en datzelfde
jaar begint zijn raadslidmaatschap voor de CD in Leiden. Hij houdt het
wel veel langer vol en staat in 1999 nog kandidaat voor de laatste verkiezingen
waar de CD aan meegedaan heeft, die voor het Europese Parlement. Opmerkelijk
zijn de contacten die hij met de CP'86 in de jaren negentig heeft en dan
vooral met kopstuk Martijn Freling.
|