De lijsttrekker
Hilbrand Nawijn (1948) is beroepsmatig al decennia met allochtonen bezig. In de jaren tachtig is hij directeur vreemdelingenzaken op het Ministerie van Justitie, in de jaren negentig hoofd van de Immigratie- en Naturalisatiedienst (IND) en in 2002 wordt hij voor korte tijd minister voor vreemdelingenbeleid en integratie namens de LPF. Met een dergelijk CV zou je een bestuurder van groot kaliber verwachten. Maar wie Nawijn in politieke discussies volgt zal vaak teleurgesteld zijn over zijn gebrek aan intellectueel gewicht. Door de jaren heen lanceert Nawijn ook diverse plannen die van weinig invoelingsvermogen getuigen met de mensen over wie hij wil beslissen. Zo wil hij dat scholen illegale kinderen aangeven en gemeentes aanpakken die een helpende hand bieden aan illegalen in nood. Het liefst sluit hij zijn illegaal gemaakte medemensen op in kampen of kazernes. Om het nog erger te maken weet Nawijn zijn strenge beleid in financieel voordeel om te zetten. In 2002 verhoogt hij de kosten voor een visum voor buitenlandse studenten fors van 56 naar 430 euro. Ook op persoonlijk vlak is Hilbrand Nawijn niet altijd even integer. Als voorzitter van een Zoetermeerse voetbalclub laat hij een belastingschuld van 150.000 euro ontstaan. Hiernaast sponsoren bedrijven die voor de IND werken deze voetbalclub, terwijl Nawijn op dat moment dus directeur van de IND is. Na zijn IND tijd neemt Nawijn een vanwege corruptie ontslagen ex-IND'er aan als medewerker bij zijn eigen advocatenkantoor. 

Spraakmakend zijn Nawijns contacten met de Vlaamse rechtsextremist Filip de Winter en zijn partij Vlaams Belang (voorheen Vlaams Blok). Als de Belgische rechter het Vlaams Blok (VB) wegens discriminatie verbied, spreekt Nawijn er schande van. Hij houdt in januari 2005 een toespraak op een bijeenkomst van het VB in Antwerpen. Er is daar dan ook een groepje Leefbaar Rotterdammers aanwezig, evenals Michiel Smit van Nieuw Rechts. In april 2005 laat Nawijn zich door het Vlaams Belang trakteren op een studiereis naar Denemarken. Met Filip de Winter bezoekt hij daar onder meer de extreemrechtse Deense Volkspartij. Dit alles resulteert in juni 2005 in (een poging tot) de oprichting van een gezamenlijke denktank. Nawijn belegt een bijeenkomst in het huis van Pim Fortuyn en nodigt Filip de Winter uit om hun geesteskind daar te dopen. Zowel broer Marten Fortuyn als de Tweede Kamerfractie van de LPF zijn onthutst. Banden aangaan met deze rechtsextremistische zuiderburen zijn not done, als je jezelf tenminste niet in die politieke hoek wilt plaatsten. Op zijn beurt is Nawijn weer ontstemd over de kritiek die hem ten deel valt en stapt op 22 juni 2005 uit de LPF fractie. Sindsdien zit hij als de eenmansfractie "Groep Nawijn" in de Kamer.

In maart 2006 heeft Nawijn een verkiezingssucces in zijn woonplaats Zoetermeer. Met zijn Lijst Hilbrand Nawijn weet hij vijf zetels te bemachtigen in de gemeenteraad. De meest opmerkelijke bijdrage die hij hier tot nu toe leverde is zijn verzet tegen het aanpakken van de problematische groep extreemrechtse jongeren in Zoetermeer. 

Op het vlak van de landelijke politiek levert Nawijn nog een "waardevolle" bijdrage aan het debat rondom het vertrek van Ayaan Hirsi Ali. Als een van de weinige politici wil hij dat Hirsi Ali het land uitgezet wordt. Kort hierna stort hij zich in het vastgelopen moordonderzoek voor Marianne Vaatstra. Tot ongenoegen van Justitie eist hij een grootschalig DNA onderzoek en wijst enkele agenten als verdachte aan. 

Kollum
Vanuit deze zaak heeft hij een contact met de vader van Marianne overgehouden. Bauke Vaatstra (1938) staat nu dan ook als kandidaat op de lijst van de Partij voor Nederland. Na de moord op zijn dochter wilde hij een platform tegen asielzoekerscentra op gaan richten. Op een manifestatie in Kollum gaat hij fel tekeer tegen asielzoekers. Justitie besluit hem niet te vervolgen wegens discriminatie, wat gezien alle emoties een wijs besluit is. De enorme onrust in Kollum haalt internationaal veel pers en brengt in 1999 de eerste scheurtjes aan in het tolerante imago van Nederland. 

Een dame die wel door justitie beboet wordt wegens haar discriminerende taal in het Kollumse kruidvat is Hilly Veenstra-Scheper uit Twijzelerheide. Zonder enig bewijs wijst ze naar asielzoekers als de moordenaars van Marianne: "Wij weten als geen ander wat een overlast een asielzoekerscentrum met zich meebrengt. Intimidatie, onverschilligheid, diefstal, verkrachting en moord!" Ook vindt ze de centra "broeiplaatsen van mensensmokkel, drugshandel en andere criminele activiteiten". Voor deze toespraak krijgt Veenstra-Scheper in oktober 1999 een fikse boete opgelegd. Veel leert ze er niet van, in 2002 is ze deelnemer aan de discussies op het extreemrechtse internetforum Polinco. In datzelfde jaar steunt ze de LPF met een handtekening bij de Kamerverkiezingen, net zoals ze dat nu voor de Partij voor Nederland doet. Veenstra-Scheper organiseert begin september een benefietconcert in Zwaagwesteinde om geld in te zamelen voor Nawijns DNA onderzoek.

LPF'ers
Wie steunen Nawijn verder bij zijn nieuwe partij? Een groep van meer dan vijftig LPF'ers is Nawijns overstap gevolgd en steunt hem nu bij deze verkiezingsdeelname. Meer dan de helft van de kandidaten van de Partij voor Nederland heeft dan ook een LPF verleden.

Opvallend is de kandidatuur van Jos Hendriks (1948) uit Den Haag. Niet eens zozeer vanwege zijn te wilde investeringsplannen uit de jaren tachtig, toen hij een antroposofisch megacentrum in de Biesbosch wilde bouwen, of vanwege zijn plan om 7,5 miljoen in de LPF te investeren in 2002. Hendriks trekt in oktober 2006 de aandacht door Marten Fortuijn te assisteren in een zaak tegen de LPF over het gebruik van hun nieuwe partijnaam "Fortuyn". Broer Marten had liever dat de LPF niet met sec de familienaam aan de haal ging. Hendriks treedt op als gemachtigde en tracht zijn directe concurrent bij deze verkiezingen haar nieuwe naam te ontnemen. Juridisch gezien is Hendriks dus inderdaad "belanghebbende" bij het dwarsbomen van de LPF. Maar of Marten Fortuijn het ook zo bedoelde toen hij de zaak aanhangig maakte lijkt ons toch sterk.

Centrumpartij
Op de vierde plek op de kandidatenlijst staat Willem van der Velden (1942) uit Den Haag. Hij komt uit de autolobbyclub Pro Auto en was voorzitter van hun partij Nederland Mobiel. Van juli 2002 tot januari 2003 is Van der Velden Tweede Kamerlid voor de LPF, en vanaf maart dit jaar raadslid in Den Haag. Een belangrijke positie, want de LPF heeft vrijwel geen raadsleden in de grote steden. Trouw aan de partijtraditie zorgt Van der Velden in september voor verwarring binnen de LPF. Hij zegt omstandig zijn lidmaatschap op omdat hij bestuurslid bij de Partij voor Nederland is geworden en deze twee functies niet samengaan. Maar ondertussen blijft hij wel officieel namens de LPF in de Haagse raad zitten. Voor een argeloze burger ontstaat zo het beeld dat hij bij de concurrent van zijn eigen partij op de lijst staat. 

Het is niet de eerste keer dat Van der Velden zijn LPF in verlegenheid weet te brengen. Als hij in de Tweede Kamer zit blijkt hij Jurrien Boiten (1956) als medewerker te hebben aangesteld. Dit wordt een relletje omdat Boiten in de jaren tachtig actief was bij de Centrumpartij en de CP'86. Zo is Boiten onder meer lijsttrekker in Den Haag in 1986. In 2001 wordt Jurrien Boiten ook al uit Nederland Mobiel en Leefbaar Nederland gezet vanwege dat verleden. Zijn extreemrechtse epistels waren bij de Leefbaren als onwelkom opgevallen. Zijn rol bij de LPF is lange tijd verborgen gehouden, maar Boiten zou een van de oprichters zijn geweest en uit de publiciteit zijn gehouden vanwege zijn verleden. Ondertussen schrijft hij wel speeches voor Pim Fortuyn. Al deze perikelen heeft het duo Van der Velden - Boiten niet gescheiden, want Jurrien Boiten is nu de inleveraar van de kandidatenlijst van de Partij voor Nederland in de kring Lelystad, en hij zet zelf dan ook een ondersteunende handtekening. Het inleveren van zo'n lijst is een verantwoordelijke taak waarvoor een partij groot vertrouwen in de persoon in kwestie moet hebben. Overigens is Boiten recent nog bij extreemrechtse initiatieven betrokken. Zo schrijft hij in augustus 2005 een artikel tegen de islam in het extreemrechtse blad Heemland. Heemland is een project van Mart Giesen die uit de CP en CD komt.

CD
In de kring Den Bosch tekenen J. (Hans) Kweens (1955) en zijn dochter Linsey Kweens (1986) uit Beek en Donk voor Nawijns partij. Linsey is actief geweest bij de Jonge Fortuynisten en in LPF kringen. Als de Jonge Fortuynisten in september 2003 een herdenking organiseren met Nieuw Rechts en de fascistische NNP is zij ook aanwezig met haar vader. De laatste jaren is ze actief bij Forza! Nederland van Paul Meijer. Een opvallende daad stelt ze in maart 2005 door een petitie tegen het Centrum Informatie en Documentatie Israël (CIDI) te tekenen. De petitie is door het extreemrechtse Platform de Krijger opgezet. Linsey Kweens heeft haar politieke oriëntatie echter niet van een vreemde. Pa Hans Kweens is in de jaren negentig actief voor de CentrumDemocraten van Hans Janmaat. Hij staat kandidaat bij diverse verkiezingen tot 1998 en zit in de redactie van het regionale partijblad. In 1998 is Kweens lijsttrekker voor de CD in Helmond. Als de partij in elkaar stort stapt hij over naar de radicalere NNP en in 1999 staat hij op de kandidatenlijst in Breda. Met de opkomst van de Fortuynbeweging ziet hij zijn kans schoon en sluit hij zich bij de LPF aan. Sindsdien is hij regelmatig op Fortuynherdenkingen te zien.

Ook van de CD afkomstig is Henk Schattenberg (1951) uit Barneveld. In maart 2006 is hij tevergeefs lijsttrekker voor de LPF in zijn woonplaats. Interessanter is zijn verleden bij de CentrumDemocraten (CD) van Hans Janmaat. In 1995 helpt hij de CD bij de verkiezingsdeelname in Gelderland bij de Statenverkiezingen. Dan staat Pieter Storm (1934) uit Voorthuizen ook kandidaat voor de CD. Samen met Schattenberg is hij bij de LPF terecht gekomen en in maart 2006 dan ook kandidaat voor Fortuyns erfgenamen in Barneveld. Nu tekent Storm samen met Schattenberg weer voor de Partij voor Nederland (PvN).

Nieuw Rechts
Vanuit het Rotterdamse is J.C. (Sjef) Siemons (1947) op de kandidatenlijst van de PvN gekomen. Hij was gemeenteraadslid voor Leefbaar Rotterdam en werd tot de extreemrechtse vleugel van die partij gerekend. In januari 2005 bezoekt hij dan ook de Vlaams Belang bijeenkomst in Antwerpen die door Nawijn toegesproken wordt. Kort voordat hij uit Leefbaar Rotterdam stapt in november 2005, spreekt hij een bijeenkomst van Nieuw Rechts in Den Haag toe. Toch is de bemoeienis bij Michiel Smits partij niet de reden van het vertrek van Siemons bij Leefbaar Rotterdam. Hij is gewoon ontevreden over de lage plek die hem wordt toebedeelt op de kandidatenlijst voor de gemeenteraadsverkiezingen. Daarom doet hij in maart 2006 met Rotterdam Transparant mee aan de verkiezingen, maar zonder succes.

Als handtekeningzetter bij de PvN komen we nog een ex-LPF'er en Leefbaar Rotterdammer tegen. Gerard van Diessen (1950) was naast lid, ook actief op het internetforum van Leefbaar Rotterdam. Hij vertelt daar in september 2003 aanwezig te zijn geweest bij het door Nieuw Rechts georganiseerde bezoek van Vlaams Blok leider Filip de Winter aan Rotterdam. De fascistische partij NNP was toen uitgerukt om als ordedienst alles in goede banen te leiden. Gerard van Diessen legt het samenzijn op de gevoelige plaat vast. Hierna wordt hij volop actief bij Nieuw Rechts. Bij zowel de Europese verkiezingen in 2004 als de raadsverkiezingen in maart 2006 staat hij kandidaat voor Nieuw Rechts.

In de kring Den Bosch tekenen nog zes mensen uit Nieuw Rechts voor Nawijns partij. Het gaat hier dan om vier relatief onbekende mensen die allen in maart 2006 de verkiezingsdeelname van Nieuw Rechts in Eindhoven mogelijk maakten met een steunhandtekening. Maar ook de Eindhovense NR-kandidaat Ed Hendrich (1940) duikt nu bij Nawijn op. Hendrich is in 2002 de regionale coördinator van de LPF en staat dat jaar ook kandidaat voor de Kamerverkiezingen in één kieskring. Hij is dan voorzitter van LPF-Brabant. 

Ook zijn lijsttrekker in maart 2006, A.H.J. (René) van Gool (1972), tekent nu voor de PvN. Ex-skinhead Van Gool is jarenlang secondant van Michiel Smit en geldt als ongeleid projectiel binnen Nieuw Rechts. Hij is een klein jaartje landelijk secretaris van die partij geweest, maar heeft genoeg zelfkennis om te beseffen dat zijn radicale bokkensprongen niet goed bij een dergelijke gezichtsbepalende functie passen. Op het internetforum van Nieuw Rechts worden de lezers regelmatig geconfronteerd met het karakter van René van Gool. Hij ontspoort daar regelmatig in tirades, scheldpartijen en geweldsdreigementen tegen politieke tegenstanders en allochtonen. Hij vindt het grappig als een jonge gabber drie Marokkanen neerschiet. Op straat is Van Gool ook bij de meeste Nieuw Rechts activiteiten betrokken. Zijn politieke bijdrage kenmerkt zich door het ongecompliceerde extreemrechtse karakter. In de aanloop naar de verkiezing voor het Europese Parlement in 2004 laat Van Gool weten gevangenen te willen martelen. Op het Nieuw Rechts forum schrijft hij verder “de dood van een mens alleen grappig te vinden als het een links-radicale kraker of moslim terrorist betreft .“ Van Gool noemt moslims “tuig” en “zandbakscheppers”. En “Joodse mensen in dit land moeten op termijn ook beseffen dat het aanpassen is.” Voortbordurend op dit thema tekent hij in maart 2005 de hierboven al genoemde petitie van Platform de Krijger tegen het CIDI. In december van dat jaar is hij ook spreker bij deze radicale club in Utrecht. Ook is Van Gool enige tijd actief op het internetforum van de radicale Nationale Alliantie (NA). Over de NA activist Ben van der Kooi, die dan nog verdacht wordt van het in de brand steken van een moskee, zegt de Eindhovense lijsttrekker verongelijkt: “Hardwerkende nationalisten mogen ook niks.” 
(zie voor laatste nieuws over Van Gool ook: Nawijn steuner spreker bij NA).

Al weer drie jaar uit de LPF is de bovengenoemde Paul Meijer (1967) uit Bennebroek. Nadat hij met ruzie uit de LPF is vertrokken richt hij in 2004 het splinterpartijtje Forza! Nederland op, met een knipoog naar Berlusconi's Forza Italia. Vlak na de moord op Theo van Gogh organiseert Meijer met onder andere Michiel Smit en Nieuw Rechts een manifestatie in Amsterdam, waarop groepjes rechtsextremisten afkomen. In 2004 zitten Meijer en Smit samen in het Comité Abou Nee Nee, dat zich persoonlijk tegen AEL-voorman Abou Jahjah keert.

Civilistisch
Een vreemde eend op de kandidatenlijst is de ex-BVD' er G.L.O. (Olaf) van Boetzelaer (1943) uit Den Haag. Hij werkte voor de Inlichtingendienst Buitenland. Van Boetzelaer schrijft tot 2003 jarenlang artikelen voor het blad StaVast van de extreemrechtse pressiegroep OSL. Hij is in de jaren negentig nog actief bij het CDA en zijn eigen Katholieke Politieke Partij. Extremer wordt het als hij in 2001 de ultraconservatieve Civilistische Liga opricht. Al bij de eerste bijeenkomst richt men de pijlen op de islam. In 2002 gaan ze een vriendschapsband aan met de extreemrechtse Werkgemeenschap de Lage Landen. Van Boetzelaer schrijft dan ook artikelen voor het blad Delta van deze club. De weg naar de Stichting Joris van Severen is kort vanaf de Werkgemeenschap de Lage Landen. En Van Boetzelaer houdt in februari 2004 dan ook een toespraak voor de adepten van Joris van Severen, de voorman van het fascistische Verbond van Dietse Nationaal-Solidaristen in het België vòòr de Tweede Wereldoorlog. Diezelfde maand is Olaf van Boetzelaer aanwezig op een bijeenkomst van de Nieuw Rechts denktank Van Oldenbarnevelt. Met onder meer Michiel Smit en Vlaams Blokker Rob Verreycken discussieert hij over de Fortuyn erfenis.

Moonsekte
Als laatste handtekeningzetter in de kring Den Bosch willen we de heer Jacobus M.G. van Diemen (1957) uit Eindhoven nog noemen. Hij is 6 jaar geleden nog lid van de rechtsconservatieve moonsekte of verenigingskerk. Deze rijke sekte heeft een tijdlang het beleid gevoerd om contacten te leggen met extreemrechtse partijen. Zo was de Nederlandse voorzitter Wim Koetsier belangrijk in de CD. Er wordt gezegd dat men dit beleid heeft verlaten, daarom des te vreemder dat een moonaanhanger zich met de partij van Nawijn inlaat.

De Partij voor Nederland plaatst zich met haar contacten met het Vlaams Belang en de personen die actief zijn binnen de partij dus in een extreemrechtse context.