In de nacht van 19 op 20 mei bezochten Michael Krick, Stefan Verkooyen, Margot van Trienen, Robbie Groeneveld en twee andere mannen uit Papendrecht samen een café in Papendrecht. Na afloop wachtten zij een 49-jarige Antilliaanse man op, die ook in de kroeg was. Zij sloegen hem in elkaar. Uit racistische motieven.
 

Michael Krick

Robbie Groeneveld

Al eerder op de avond had Michael Krick aan een medewerker van het café te kennen gegeven dat hij niet mocht spreken met "die zwarte". Tegen sluitingstijd riep de groep racistische leuzen en bracht de Hitlergroet. Een bezoeker hoorde een persoon uit de groep nazi's zeggen: "We moeten snel zijn, hij is al weg."
Eenmaal buiten gekomen werd provocerend de Hitlergroet gebracht en werden opmerkingen tegen het slachtoffer gemaakt zoals "Afrika für Affen". Toen de Antilliaanse man hierover een opmerking maakte werd dit vanuit de groep als aanleiding gebruikt om hem van zijn fiets te slaan, met een bierfles in het gezicht te slaan en in zijn gezicht te stompen. Nadat hij op de grond was gevallen is hij verschillende keren geschopt. Al kruipend heeft hij uiteindelijk aan zijn belagers kunnen ontkomen. 

De gevolgen van de mishandeling blijken bijzonder ernstig te zijn. Het slachtoffer bleek een gebroken oogkas, twee gebroken ribben, een ernstig beschadigd bovengebit en een hersenschudding te hebben. Hij heeft vier dagen in het ziekenhuis gelegen en een operatie moeten ondergaan. Zijn rechteroog is dermate beschadigd dat hij hiermee nooit meer goed zal kunnen zien.

Arrestatie
Nadat het slachtoffer op maandag 22 mei aangifte had gedaan bij de politie startte er een onderzoek naar het incident. Na identificatie van de daders, werden er zes betrokkenen gearresteerd. Groeneveld, Verkooyen en Krick zaten, als vermoedelijke hoofddaders, uiteindelijk drie maanden in voorarrest. De anderen waren na korte tijd weer op vrije voeten, maar bleven verdacht. Dat had, naast hun aanwezigheid bij de mishandeling, ook te maken met spullen die gevonden waren bij de diverse huiszoekingen: stapels nazistische T-shirts en verschilende wapens. 

Intussen startte het Racial Volunteer Force (RVF), een radicale vleugel van het neonazistische Blood&Honour netwerk, een solidariteitscampagne voor Groeneveld en Krick. Zij werden beschouwd als "politieke gevangenen". Via de postbus van RVF-leider Eite Homan konden brieven aan hen gestuurd worden. Daarnaast kon er geld gestort worden op de girorekening van Michael Krick.
Enkele RVF-activisten, waaronder Homan en Alwin Walther, bezochten ook de rechtszitting in Dordrecht. 

Stefan Verkooyen

Stefan Verkooyen, voormalige gitarist van Brigade M, werd nadrukkelijk niet gesteund vanuit het RVF. Verkooyen had tegenover de politie belastende verklaringen ten opzichte van Krick en Groeneveld afgelegd. Hij beschuldigde hen de daders van de mishndeling te zijn, om zichzelf vrij te pleiten. Omdat de diverse verklaringen elkaar tegenspraken en de rol van Verkooyen allerminst onschuldig was bleef hij in voorarrest.
Verkooyen en zijn advocaat probeerden hem tijdens de rechtszaak neer te zetten als een ongelukkige meeloper. Hij zou niet zo radicaal zijn als de anderen en inmiddels al weer afstand hebben gedaan van zijn ideeën. Als voorbeeld noemde de advocaat het vertrek van Verkooyen uit Brigade M vanwege te weinig radicale ideeën. Dat is een opmerkelijke leugen: Verkooyen maakte namelijk samen met Dave Blom sinds 2003 geen deel meer uit van Brigade M vanwege hun voorliefde voor het nationaalsocialisme, dat niet strookte met de ideologische lijn van de band.
De rechtbank veroordeelde hem uiteindelijk tot twee jaar gevangenisstraf wegens zware mishandeling, het bezit van een handgranaat, vuurwapens en munitie. 

Op het nazistische internetforum Stormfront worden de belastende verklaringen die Verkooyen heeft afgelegd beschouwd als verraad, waarna al dan niet verhulde bedreigingen aan zijn adres volgen. Zo deelde Krick via een open brief aan Verkooyen mee: "Judas, je voormalige kameraden zullen je niet vergeten! Of zoals de oude RAF al zei: Kommt Zeit, kommt Rat, kommt A(ttentat)!"(#1) 

Michael Krick blijkt tijden het proces - ondanks zijn eigen ontkenning - de hoofddader te zijn. Hij was begonnen met slaan en heeft de zwaarste mishandelingen (slaan met bierfles, schoppen met legerkistjes tegen het hoofd van het slachtoffer) op zijn geweten.
Krick is een dertigjarige neonazi uit Duitsland. Vanwege zijn politieke activiteiten liep hij in Duitsland in 1999 tegen anderhalf jaar celstraf aan. Na zijn vrijlating ging hij echter op dezelfde voet door en was daardoor in 2001 op de vlucht voor de Duitse justitie. Die verdacht hem van verschillende strafbare feiten. In Nederland vond hij onderduikadressen bij activisten uit de hoek van de Nederlandse Volks-Unie (NVU), de partij waar hij op dat moment ook actief voor was. 
Krick ventileerde zijn radicale ideeën ook bij de NVU. Hij riep tijdens een NVU-bijeenkomst op tot het plegen van aanslagen tegen Rechters en Officieren van Justitie. Op internet riep hij op tot het plegen van aanslagen op synagogen terwijl deze vol zitten met mensen. Momenteel is Krick een actief lid van het RVF.
De rechtszaak leverde hem een veroordeling tot drie jaar gevangenisstraf op wegens poging tot doodslag en het bezit van racistische T-shirts.

Robbie Groeneveld kent net als Krick de binnenkant van de gevangenismuren al langer. In 2001 is hij al eens veroordeeld tot anderhalf jaar gevangenisstraf wegens poging tot doodslag. Dit had te maken met zijn activiteiten voor Stormfront Nederland (SFN). Tijdens een bijeenkomst van deze groepering werd een willekeurige zwarte man op straat neergestoken. Hier was Groeneveld bij betrokken. Na zijn vrijlating heeft hij gewerkt aan het oprichten van het Aktiefront Zuid Holland Zuid (AFZHZ). Naar eigen zeggen een kleine groep doelbewuste activisten die streeft naar het bestrijden van volksvreemde eigenschappen binnen ons land.
Naar aanleiding van de actie in Papendrecht is hij veroordeeld tot 21 maanden cel wegens poging tot zware mishandeling, bezit van wapens en bezit van racistische T-shirts. 
 
 

Margot van Trienen, NVU-activiste en de vriendin van Krick, is veroordeeld tot drie maanden wegens wapenbezit en het bezit van racistische T-shirts. Zijn de straffen van Verkooyen, Krick en Groeneveld al fors, de straf voor Van Trienen is zeker opmerkelijk te noemen. Haar veroordeling is bijna geheel gebaseerd op het bezit van een vooraadje T-shirts met de teksten "Combat 18. Whatever it Takes" en "Destroy Zionism". De laatste leuze was vergezeld van onderstaande illustratie.

Margot van Trienen  in Combat 18-shirt

Racisme
Al met al zijn er relatief zware straffen uitgedeeld. De reden hiervoor ligt in het feit dat dit geen veroordelingen zijn voor een normale vechtpartij, maar voor een politiek gemotiveerde. De Antilliaanse man is aangevallen omdat hij niet blank is, maar wel in Nederland leeft. En dat beschouwen activisten van de NVU, het RVF en het AFZHZ als een volksvreemde situatie, die bestreden dient te worden. De rechtbank doorzag dat racistische motief en heeft dit als een strafverzwarende omstandigheid mee laten wegen.

Gevolgen
Deze mening staat in schril contrast met de houding van burgemeesters die te maken hebben met NVU-demonstraties in hun gemeentes. De demonstraties van deze partij, die enkele keren per jaar plaatsvinden, zijn het beste te kenmerken als vrijhavens voor het verheerlijken van nationaal-socialisme. De hierboven beschreven T-shirts, en vergelijkbare kledingstukken, spandoeken en tatoeages, zijn ruim vertegenwoordigd onder de deelnemers. Daarnaast hebben leuzen als "Ruhm und ehr der Waffen SS" en "Deutschland Erwache!" net zo goed de opzet angst in te boezemen, te krenken, te discrimineren en aan te zetten tot haat en racisme. Burgemeesters grijpen echter keer op keer niet in tegen deze strafbare feiten. Het voorkomen van escalaties tussen de extreemrechtse deelnemers en het publiek of de politie hebben doorgaans ruim voorrang boven de bescherming van de samenleving tegen racisme, antisemitisme en haat. Mogelijk biedt deze rechterlijke uitspraak inzicht en mogelijkheden voor de toekomst.