Drie jaar geleden, in mei 2005, zorgde een kleine groep rechtsextremisten
voor stevig tumult in Zoetermeer. De gemeente dacht met een groep onschuldige
probleemjongeren te maken te hebben, maar werd met haar neus hard op de
feiten gedrukt. Ze bleek een groep neonazistische skinheads binnen de grenzen
te hebben, het Soetermeer Skinhead Front.
In september 2007 berichtte de gemeente dat het probleem was opgelost.
Er was een soort stalking-project opgezet, waarbij de politie de groep
rechtsextremisten permanent op de huid zat. De groep werd minder zichtbaar
in Zoetermeer, maar is niet verdwenen. In tegendeel.
NSA/Jeugstorm Nederland-demonstratie in Zoetermeer op 15 december 2007
Soetermeer Skinhead Front
De gemeente Zoetermeer had vanaf 2002/2003 te maken met een groeiende
groep overlastgevende gabbers. Het ging hier om honderden jongeren, die
samenschoolden in diverse hanggroepen. Binnen deze groep gabbers zat ook
een flinke groep met racistische en extreemrechtse ideeën. De ideeën
binnen deze groep waren verre van uitgekristalliseerd, laat staan door
een ideologie onderbouwd. In die zin was Zoetermeer een gemeente uit vele,
want dit soort groepen waren in heel Nederland actief. Ook toen een deel
van deze gabbers zichzelf skinhead ging noemen en een extreemrechts clubje
oprichtte leek er niet iets aan de hand dat afweek van wat er gebeurde
in veel andere plaatsen in Nederland. Dit soort groepjes kwamen en gingen
immers in tientallen plaatsen.
Wat op dat moment wel opviel aan de Zoetermeerse situatie was het radicale
gedachtegoed van één persoon: Alwin Walther. Walther kwam
niet uit de gabber-cultuur, maar noemde zich op jonge leeftijd al skinhead.
Als 13-jarige maakt hij geen geheim van zijn ideeën: hij betitelde
zichzelf als nationaalsocialist, ageerde tegen rasvermenging, wilde joden
vernietigen en antifascisten vermoorden. Toen hij net 14 was geworden richtte
hij samen met een paar bekenden (die overigens wel uit het gabber-circuit
kwamen) de “Zuid Holland Skinheads” op, korte tijd later omgedoopt in het
“Soetermeer Skinhead Front” (SSF). Het clubje dat de kern vormde van dit
SSF (Alwin Walther, Joey Hendriks, Gino Makkus, Ivo Henze, Misha van Dijck,
Remy Veldts en Jordy Reijn) is tot op de dag van vandaag betrokken bij
de organisaties die uit SSF zijn voortgekomen.
Alwin Walther |
Joey Hendriks |
Gino Makkus |
Ivo Henze |
Misha van Dijck |
Remy Veldts |
SSF was amper opgericht of de organisatie wist de krantenkoppen te halen.
Op 5 mei 2005 kreeg het SSF van de gemeente Zoetermeer een ruimte ter beschikking
om nota bene op Bevrijdingsdag een neonazistisch feestje te vieren onder
het motto “60 jaar bezetting”. Toen dit in het nieuws kwam, samen met foto’s
van groepjes SSF-skinheads die bij het feestje de Hitlergroet brachten,
was Zoetermeer te klein. De lokale overheid wist zich aanvankelijk echter
geen raad met het probleem. Er werd veel onderzocht en overlegd, maar de
problemen met SSF namen ondertussen in snel tempo toe. De groep groeide
in omvang en raakte betrokken bij wat kleine vechtpartijtjes. De groei
vond vooral plaats vanuit het regionale gabbercircuit. In een rapport dat
in 2006 over de problemen verscheen, spreekt de gemeente van 200 gabbers
met extremistische ideeën en een harde extreemrechtse kern van 30
personen. Met deze laatste groep wordt het SSF bedoeld.
Eerste actie
SSF groeide niet alleen, maar sloeg ook in politiek opzicht de vleugels
uit. Op de website stelde het SSF zich te verzetten tegen “de macht van
zionisten, kapitalisten, communisten etc.”. Ook organiseerde de groep een
eerste actie. Vijf personen demonstreerden in juli 2005 in Den Haag tegen
een terreuraanslag van radicale moslims in Londen. Omdat de demonstranten
daarbij bier dronken en geen legitimatie bij zich hadden werden er twee
van hen gearresteerd. Korte tijd later reisde een aantal SSF’er af naar
Dortmund om daar mee te lopen in een nazidemonstratie. Ook liep het SSF
in oktober 2005 mee met een demonstratie van de NVU in Den Haag.
Deze activiteiten geven aan dat het de groep menens was. Maar een serieuze
politieke onderbouwing van de activiteiten liet nog even op zich wachten:
de groep was duidelijk nog op zoek naar inbedding van hun ideeën.
Om die inbedding te vinden zochten de SSF’ers naar een organisatie waar
ze zich bij aan konden sluiten.
Aanvankelijk leek dat Voorpost Nederland te worden. De broer van Voorpost-actieleider
Paul Peters, Danny Peters, zat aanvankelijk in het SSF-groepje. Verder
hadden de SSF’ers al een aantal keer Voorpostpropaganda verspreid en hadden
regionale Voorposters geholpen bij het verkrijgen van een feestruimte voor
het nazifeestje op Bevrijdingsdag 2005. Na de publiciteit rond dat feest
groeide de twee groepen echter snel uit elkaar. Daar zal het openlijk nazisme
van SSF ongetwijfeld mee te maken hebben gehad, maar ook de hausse aan
slechte publiciteit.
Vervolgens klopte het SSF aan bij Stormfront Nederland. Die organisatie
was op dat moment meer dood dan levend, maar was ook onversneden nazistisch
en had bovendien ruime ervaring met voormalige gabbers als leden. Deze
liefde duurde niet lang: De SSF’ers kregen binnen de kortste keren slaande
ruzie met de leider van Stormfront Nederland.
De zoektocht eindigde uiteindelijk bij Voorburger Dave Blom, een oudgediende
naziskinhead, die de groep in contact bracht met de “Racial Volunteer Force”.
Dave Blom
De Racial Volunteer Force is de huidige naam van een organisatie die
al sinds midden jaren ’80 bestaat. Destijds werd het opgericht als het
Aktiefront Nationale Socialisten (ANS). Het gaat om een militante groep
neonazi’s van sterk wisselende omvang. De groep staat vrijwel vanaf het
begin onder leiding van de Groninger Eite Homan. Sinds de oprichting is
de club vaak van naam gewisseld. Momenteel noemen ze zichzelf ANS, Racial
Volunteer Force of “Nationaal Socialistische Actie” (NSA).
De ideologie van het ANS is sinds het ontstaan vrij constant geweest:
een vorm van revolutionair nationaalsocialisme, waarbij terug gegrepen
wordt op de ideeën van de Duitse SA. Tegelijkertijd wordt echter ook
de loftrompet gestoken over Hitler en de SS, wat vooral een gebrek aan
historisch
besef laat zien. De SA en de SS konden bepaald niet samen door een deur.
Het ANS is op andere punten ook niet altijd even consequent. Eite Homan
stelde begin jaren ’90 dat het afbranden van moskeeën gerechtvaardigde
zelfverdediging was. Anno 2008 verbindt de ANS-aanhang zich ideologisch
met radicale moslims in een veronderstelde gemeenschappelijke jodenhaat.
Bij recente demonstraties tooiden ANS’ers zich met afbeeldingen van de
Osama Bin Laden en de Al Aqsa Moskee.
Eite Homan
Vanaf het midden van de jaren ’90 heeft het ANS een haat-liefdeverhouding
met de NVU. Beide organisaties hangen een gelijke ideologie aan, maar verschillen
van inzicht over de te voeren strategie. De NVU, onder leiding van Constant
Kusters, is bang om de confrontatie met de autoriteiten op te zoeken en
past zich aan de wettelijke grenzen aan. Zo probeert de partij strafvervolging
te voorkomen. Het ANS wil daarentegen een revolutionaire strijd voeren
met alle middelen. Over deze tegenstelling wordt af en toe een flinke woordenwisseling
gehouden. De laatste jaren is het echter zo dat het ANS af en toe een thema
voor een NVU-demonstratie mag bepalen (“Tegen US-Imperialisme en Zionisme!
Solidariteit met Iran!”) en dat de NVU gedwongen wordt steeds meer de grenzen
van de wet op te zoeken om het ANS binnenboord te houden. |
Jeugd Storm Nederland
Eind 2005 heft SSF zichzelf op: “SSF Stopt! Wij hebben uit verschillende
hoeken te horen gekregen dat er onderzoeken naar het SSF lopen en dat zij
naderhand van deze onderzoeken gaan proberen ons een criminele organisatie
te maken.”
Hoewel deze veronderstelling op langere termijn zeker niet uitgesloten
had kunnen worden, lijkt het eind 2005 vooral om een vorm van wishful thinking
te gaan. In ieder geval probeerde de SSF-groep vanaf de opheffing - tevergeefs
– ondergronds te gaan. Ze richtten december 2005 “Jeugd Storm Nederland”
(JSN) op, in de verwachting dat ze onder die vlag anoniem zouden kunnen
opereren. Dat mislukte vrijwel direct. Het was duidelijk dat het om dezelfde
groep ging. Mochten daar desondanks nog twijfels over bestaan dan zorgde
JSN zelf dat de groep uit de anonimiteit kwam door een aantal opmerkelijke
acties. Want ondanks de toenemende inkapseling in het RVF maakte JSN aanvankelijk
naam door een aantal forse geweldsincidenten en gewelddadig hooligangedrag.
Een paar incidenten in 2006 en 2007:
- Een jaar na het feest op Bevrijdingsdag kondigde JSN
aan het feest te zullen herhalen. Dat gebeurde uiteindelijk niet op de
dag zelf, maar op 6 mei in een park in Zoetermeer. Nadat de feestgangers
veel hadden gedronken viel een aantal van hen een andere groep jongeren
aan, die in het park aanwezig was. Er werd met flessen en knuppels op de
andere groep ingeslagen en een jongere raakte gewond. Er werden 16 personen
gearresteerd. Een aantal van hen werd later veroordeeld. Eén van
de grofste geweldplegers, Jeffrey Mannaart, werd zelfs tot een aantal maanden
cel veroordeeld. (#1). Er speelde bij dit incident
racistische sentimenten mee.
- Een ander JSN-feestje, in Rijswijk, ontaarde ook in
een flinke zuippartij. Voor de verandering richtte het geweld zich hier
in eerste instantie tegen de eigen mensen. Er werd onderling geknokt. Maar
uiteindelijk ging een groepje dronken JSN’ers een aantal passerende fietsers
achterna met gewelddadige bedoelingen. De fietsers wisten echter te ontkomen.
- Zelfs een verjaardagsfeestje liep uit op ellende. Na
afloop van een NVU-demonstratie in Zoetermeer ging de JSN-groep een verjaardagsfeestje
vieren in hun vaste ontmoetingsruimte in Den Haag (de woning van Misha
van Dijck en Ivo Henze). Op de dag van de demonstratie zijn de twee JSN-broers
Michel en Dennis van Erven namelijk jarig. Tijdens het feest gingen een
paar JSN’ers naar een nabijgelegen buurthuis. Daar was een kinderfeest
aan de gang. De JSN’ers probeerden daar bier te krijgen door de aanwezigen
te bedreigen, onder andere met kapotgeslagen flesjes. Omdat de bedreigingen
zeer ernstig waren en het om kinderen ging, wilde de politie de daders
arresteren. Bij het binnengaan van de woning, waar het JSN-feestje plaatsvond,
stuitte de politie echter op een groep dronken nazi’s die wilden vechten.
Onder dreiging van een inval met geweld kwamen de nazi’s uiteindelijk naar
buiten en werden afgevoerd. Een aantal personen zat geruime tijd in voorarrest.
(#2)
- Het meest heftige incident vond plaats op een school
in Naaldwijk. Daar wachtten twee skinheads op een vriend. Eén van
hen is JSN’er Jeffrey Mannaart. Mannaart krijgt op het schoolterrein ruzie
met een allochtone leerling. Die ruzie liep zo uit de hand dat Mannaart
de jongen achterna rende tot in de school, daar een schaar pakte en op
de jongen begon in te hakken. Het slachtoffer raakte flink gewond. Mannaart
vluchtte weg, maar werd in de omgeving aangehouden. Hij werd later veroordeeld
tot een celstraf en TBS.
Het lijkt hier om een vrij systematische reeks van apolitiek en heftig
geweld te gaan, met soms een racistische achtergrond. Opvallend is
dat deze gewelddaden gesteund werden door JSN: De arrestanten van de knokpartij
in Zoetermeer werden openlijk gesteund en datzelfde gold voor de arrestanten
van het verjaardagsfeestje. Maar er gebeurde meer. Na de rel op het verjaardagsfeestje
werd een aantal JSN’ers door Alwin Walther publiekelijk op het Stormfront-forum
als verrader bestempeld: “Ondanks dat Michel van Erven, Luuk Pigmans, Leeroy
van Zwet en Michel Vellekoop verraad hebben gepleegd (zéér
gedetailleerde verklaringen afgelegd, er werden zelfs beschrijvingen gegeven
van mijn en andermans tattoo’s) zijn de meeste in hechtenis genomen kameraden
er zonder straf vanaf gekomen”. (#3)
Toen Jeffrey Mannaart vast zat na de vechtpartij in het park, eiste
JSN nog zijn vrijlating tijdens een demonstratie. Van het extreme geweld
van Mannaart op de school in Naaldwijk werd door JSN geen afstand genomen,
maar tegelijkertijd liet de JSN Mannaart wel volledig vallen. Dat zou er
op kunnen wijzen dat ze zo’n idioot niet meer binnen hun structuur wilden
hebben.
ANS/NSA
In dezelfde periode ontwikkelde JSN zich meer en meer tot een hechte,
vaste groep. Ze noemden zichzelf consequent nationaalsocialistisch, maar
bleven ideologisch nog steeds zoekende. Ze kwamen bij die zoektocht wel
steeds meer onder invloed te staan van de RVF-leiding, met name van Eite
Homan. In navolging van Homan schurkten ze ook steeds nadrukkelijker tegen
de NVU aan.
Eite Homan op NVU demonstratie
Via Homan, maar ook door deelname aan demonstraties in Duitsland, maakte
de Jeugdstorm-groep kennis met het verschijnsel “Autonome Nationaal-Socialisten”.
Het gaat hier om een poging van extreemrechts om de ideeën en organisatie
van de linkse “autonomen” uit de jaren ’80 over te nemen. Bij de Jeugdstorm-groep
betekende dit overigens niet dat er ook maar iets van de ideologie begrepen
wordt. Het betekende daarentegen wel dat alle Jeugdstormers opeens nieuwe
zwarte petjes, zwarte jasjes en Palestinasjaals hadden gekocht, waarmee
een poging werd gedaan het “zwarte blok” van de linkse autonomen te kopiëren.
De JSN-groep werd vanaf dit moment steeds meer gesloten. Nieuwe aanwas
vond maar mondjesmaat plaats. Het ging in die gevallen meestal nog steeds
om geradicaliseerde gabbers.
In ieder geval heeft de invloed van Homan tot gevolg dat de Jeugdstormers
hun geweldgebruik wat gerichter gingen inzetten. Een eerste voorbeeld daarvan
was behoorlijk verrassend. Begin 2007 organiseerde de extreemrechtse Nationale
Alliantie (NA) in Rotterdam een demonstratie tegen links geweld. De Nationale
Alliantie lag in die periode flink in de clinch met de “concurrerende”
NVU. Dat was kennelijk voldoende aanleiding voor JSN om te proberen deze
demonstratie te verpesten. De NA-demonstranten waren net aan het verzamelen
toen een groep Jeugdstormers op de demonstratie afkwam met duidelijk onvriendelijke
bedoelingen. Wat ze precies van plan waren werd niet duidelijk: ze lieten
zich door de politie wegsturen en liepen vervolgens in de armen van Feyenoord-supporters
die actie voerden tegen nazi’s in hun stad. Uiteindelijk werd de hele Jeugdstormgroep
gearresteerd, waarbij door de politie de nodige bewapening werd gevonden.
(#4)
De maanden daarna bleek dat het straatgeweld en de dronken overlast
door JSN’ers steeds meer uit beeld verdween. Of de JSN’ers zichzelf wat
beter onder controle hebben gekregen is niet zeker. Mogelijk heeft het
beleid van de politie in Zoetermeer er ook mee te maken. In augustus 2007
verschenen berichten in de media over een “wegpest”-beleid, waarbij de
politie de Jeugdstormgroep in Zoetermeer ernstig op de huid heeft gezeten.
De JSN’ers bleken daardoor op een gegeven moment uit de gemeente vertrokken
te zijn.
‘Autonome Nationalisten’
JSN ging zich ondertussen steeds meer georganiseerd gedragen. De uniforme
kleding, gekopieerd van Duitse “Autonome Nationalisten”, is al beschreven.
Daarbij kwam een zelfbewuste revolutionaire kretologie en een militante
uitstraling. Dat deze mix werkt blijkt uit het feit dat de groep actieve
Jeugdstormers in 2007 is gegroeid. Bovendien is deze groei voor het eerst
niet alleen afkomstig uit gabberkringen. Naast nieuwe jonge gabbers is
er namelijk ook duidelijk aanwas uit andere extreemrechtse organisaties
zoals Blood & Honour en de NVU.
Vooral dit laatste heeft zichtbare consequenties. NVU-leider Kusters
teert al een aantal jaren bijna uitsluitend op het organiseren van demonstaties
en de bijbehorende media-aandacht. Was het aanvankelijk zo dat hij altijd
enkele tientallen Duitsers vroeg om mee te demonstreren om niet compleet
voor gek te lopen, door de deelname van tientallen JSN’ers kan de NVU het
nu (bijna) zonder Duitse deelname. De JSN’ers presenteren zich tijdens
deze demonstraties wel altijd als een apart, zwart, blok. Bij de laatste
paar demonstraties was dit blok echter zoveel groter dan de rest van de
demonstratie dat het meer op een JSN-demonstratie ging lijken, met deelname
van enkele NVU-leden.
Dat heeft blijkbaar ook effect op de gang van zaken binnen de NVU.
Partijleider Kusters ziet zich nu gedwongen om in zijn tijdschrift, maar
ook tijdens demonstraties een onbegrijpelijke mix van moslimhaat (waarmee
hij de klassieke NVU’ers bedient) en moslimliefde (voor de JSN-aanhang)
naar buiten te brengen. Ook neemt hij inmiddels JSN-leuzen over die hij
een jaar geleden nog probeerde te overstemmen met een megafoon (“Nationaal-socialisme
Nu!”). De invloed van de groep op de NVU is dus duidelijk zichtbaar aan
het worden.
Is deze symbiose tussen JSN en NVU dan een soort gulden middenweg waar
beide partijen wat water in de wijn doen? Nauwelijks. Het JSN blijft zich
ondertussen namelijk oriënteren op politiek geweld. Dat ligt ook in
de lijn van het ANS, waar het JSN inmiddels praktisch in is opgegaan. Dat
geweld is niet meer van het soort dronkemansgeweld waar de groep aanvankelijk
mee in beeld kwam. Het ANS predikt geweld tegen de politieke tegenstanders
van het nationaal-socialisme. Daarbij gaat het primair om vertegenwoordigers
van de staat (politici, politieagenten) en om politieke tegenstanders (zoals
antifascisten). Alwin Walther en de zijnen zijn al geruime tijd op zoek
om de confrontatie op dat vlak aan te gaan.
In januari 2008 was een groep van vijftien JSN’ers op weg om in Den
Haag actie te voeren bij een linkse demonstratie. Wat ze daar precies voor
ogen hadden werd wederom niet duidelijk, omdat de groep wegrende voor een
paar politiepaarden en vervolgens werd gearresteerd.
Politie Rotterdam pakt de Jeugdstorm groep op op 17 maart 2007
Wat daar in ieder geval wel duidelijk werd is dat het, ondanks al deze
activiteiten nog steeds niet bijster goed gesteld is met de ideologische
diepgang van de groep. Duitse “Autonome Nationalisten” kopiëren al
enige tijd aangepaste logo’s, kleding en strijdkreten van hun politieke
tegenstanders. Zo werd de populaire Spaanse strijdkreet “Alerta, Alerta,
Antifascista!” omgevormd tot “Alerta, Alerta, Anticommunista!”. Deze draai
was JSN kennelijk ontgaan. Toen de vijftien in de buurt van de demonstratie
kwamen hieven ze “Alerta, alerta antifascista” aan, zonder kennelijk enig
idee te hebben wat ze riepen.
| Noten |
|
| (#1) - Op Bevrijdingsdag zelf werden er overigens wel JSN’ers gearresteerd
wegens het plakken van nazistische stickers in Den Haag en Zwijndrecht. |
 |
| (#2) - Dit incident staat overigens niet op zich. Deze hangplek van
JSN is dan al maanden een bron van zeer ernstige overlast voor de buurt.
De buurt werd geterroriseerd door heel veel nachtelijk lawaai, vernielingen,
nazipropaganda en bedreigingen. Uiteindelijk maakten de JSN’ers het zich
zo onmogelijk dat het pand via de rechter ontruimd werd. Bewoners van een
ander huis waar JSN’ers voor veel overlast zorgden (en waar Jeffrey Mannaart
bij zijn moeder woonde) kregen daarop een laatste waarschuwing. Daarna
was de overlast op dat adres ook verdwenen. |
|
| (#3) - Opvallend detail is dat Luuk Pigmans na dit verraad en de publicatie
van zijn naam door Alwin Walther later weer opdook bij JSN en nog diverse
keren meedeed met JSN-acties. |
|
(#4) - Opmerkelijk is dat minstens één van de gearresteerde
Jeugdstormers een kogelvrij vest aan had. Diezelfde avond viel de Rotterdamse
politie het huis van neonazi Arris de Bruin binnen, waar een flinke wapenvondst
gedaan werd. Toen De Bruin vervolgens, samen met twee medeverdachten, voor
de rechter stond, werden ze onder andere beschuldigd van het verhandelen
van dergelijke vesten. Of er een link bestaat tussen de twee arrestaties
is ons echter niet bekend.
Lees hier meer over:
Neonazi's bewapenen zich (mei 2007)
Arris
de Bruin. Een leven van geweld (maart 2007)
17 maart 2007, Amsterdamse Jeugdstormer Kees Roest met een kogelvrij
vest
|
|
|
