De makelaar Wim Vreeswijk zit vanaf 1986 in de Utrechtse gemeenteraad. Daarvoor nog was hij 2 jaar raadslid in Almere, in beide steden namens de Centrumpartij (CP). Later stapt Vreeswijk over naar de Centrumdemocraten (CD) en vanaf 1994 is hij de grote man van het Nederlands Blok. Vreeswijk is veruit het langst zittende extreem-rechtse raadslid van Nederland en mocht hij herkozen worden dan zou hij de 20 jaar vol kunnen maken.

Jan Borrias (1920), één van de handtekeningzetters van voorgaande jaren staat nu op een andere kandidatenlijst. Hij ondersteunde in 1998 en 1999 het Nederlands Blok bij de gemeenteraads- en provinciale staten verkiezingen en is nu kandidaat voor de gecombineerde lijst van de Algemene Senioren Partij/Vrije Indische Partij. Of deze partijen op de hoogte zijn van het extreem-rechtse verleden van Borrias is onbekend.

We zullen enkele Blok-kandidaten de revue laten passeren.

Nieuwkomer Peter Beenke (1952) staat op de vierde plek op de lijst. Waarschijnlijk is hij ook verantwoordelijk voor de internet-pagina's van het Nederlands Blok, want delen hiervan dragen nog de titels van Beenke's automatiseringsbedrijfje Advanced Automation Technologies (AAT). Beenke is op maatschappelijk terrein actief bij de Aeroclub Hilversum- Amsterdam en voorheen niet bekend in het extreem-rechtse circuit.

Wel bekend uit dit circuit, maar evengoed nieuw bij het Nederlands Blok, is de heer A. Verheggen (1920). Hij woont nog maar kort in Utrecht en kwam hiervoor uit Eck en Wiel, vlakbij Tiel. Verheggen was in de jaren negentig lid van de radicale CP'86 en zette in 1998 een ondersteunende handtekening voor de CD van Hans Janmaat. Hij bezet nu de vijfde plek op de lijst.

Kandidaat nummer 7 is de heer J. Bronk (1934). Ook hij heeft een CD-verleden en was in 1994 één van de CD-kandidaten in Utrecht. In 1998 en 1999 was hij ook al kandidaat voor het Nederlands Blok.

Jac. C. Hoek (1924) loopt al heel wat jaartjes rond in extreem-rechtse kringen. Hij stond hiervoor al diverse malen kandidaat, in 1986 voor de oude Centrumpartij, vanaf 1990 enkele malen voor de CD en vanaf 1995 een paar maal voor het Nederlands Blok. Hij staat nu op de achtste plaats.

Ook onderaan de lijst staan nog enkele oudgedienden. Op 26 vinden we mevrouw M.H. van Duijn (1930) die de afgelopen jaren ook kandidaat voor het Blok was en in de jaren negentig lid van de CD was. En enkele plaatsjes lager op 29 staat Cor J. Delil (1923). Hij was vanaf 1994 enkele malen kandidaat voor het Blok. In 1990 en 1991 stond hij op kandidatenlijsten van de CD.

Morren (tweede van links) brengt de hitlergroet op de IJzerbedevaart in 1983

Ook onderhield hij zeer goede contacten met de zwarte weduwe Rost van Tonningen. Hij werkte bij haar bedrijf Verina en bezocht haar bijeenkomsten. In die tijd verleende hij regelmatig hand- en spandiensten aan de Centrumpartij en bezocht hij zo nu en dan een vergadering. Zo was Morren bijvoorbeeld in 1986 aanwezig bij de roemruchte vergadering in Kedichem. Medio jaren tachtig kiest hij voor de partijpolitiek en wordt actief lid van de CD. Hij gooit hoge ogen en bekleedt een aantal bestuursfuncties. Ook staat hij regelmatig op kieslijsten van de partij.
Nadat Vreeswijk in 1992 door Janmaat de CD is uitgewerkt wordt Morren de centrale man in Utrecht. Zoals zoveel CD'ers weet ook Morren voor wat zout in de pap te zorgen. In 1993 klaagt zijn Poolse buurvrouw over geluidsoverlast. Morren reageert door in haar huis voor 1300 gulden schade aan te richten met een honkbalknuppel. Hij wordt hiervoor veroordeeld, maar bedreigt dezelfde vrouw twee jaar later nogmaals, wat weer tot een veroordeling leidt.
In 1994 is hij lijsttrekker bij de verkiezingen en wordt hij met twee andere CD'ers gekozen in de gemeenteraad. Lang blijft hij niet voor de CD in de raad zitten, want na zes maanden stapt hij over naar het Nederlands Blok. Janmaat is hier zo boos over dat hij in het ledenblad van de CD de telefoonnummers van Morrens huis en werk publiceert met een oproep om hem op te bellen. In 1998 wordt Morren niet herkozen voor de gemeenteraad.

Op deze foto uit de jaren tachtig slaat Morren zijn arm om de zwarte weduwe Rost van Tonningen. Rechts de Renkumse NSB-burgemeester Willem Zeilmaker.

In 1992 wordt het Nederlands Blok opgericht in een poging om alle extreem-rechtse partijen in Nederland te verenigen. Vreeswijk is nauw betrokken bij de oprichting, maar blijft lid van de CD. Janmaat is het niet eens met deze dubbelfunctie en royeert Vreeswijk. Hierna neemt Vreeswijk het Nederlands Blok langzaam maar zeker over. In 1994 wordt hij voorzitter en benoemt zijn vrouw als secretaris. De rest van de bestuursleden wordt weggewerkt en tot 1998 zijn beide echtlieden de enige bestuurders. Na deze wending wordt het Blok een persoonlijk project van het echtpaar, waarin zij de absolute alleenheersers zijn. Dit heeft tot gevolg dat de partij praktisch alleen in hun woonplaats Utrecht enige achterban heeft. Toch weet Vreeswijk zich sinds deze tijd gesteund door het Vlaams Blok, die in hem een bruikbare contactpersoon zien. In 1996 mag hij een Vlaams Blok-bijeenkomst zelfs op video toespreken. In 1998 wordt Vreeswijk voor de derde maal in de Utrechtse raad gekozen.

Een spectaculaire verkiezingsoverwinning zoals in België is in Utrecht niet te verwachten. Maar het is goed mogelijk dat Vreeswijk zijn zetel weet te prolongeren. Het zou een fantastisch signaal zijn als de Utrechtse burgers het Blok met hun stemmen lieten weten dat ze in racisme geen brood zien.