Maar wat was er aan de hand op de demonstratie waar de foto werd gemaakt? De JF organiseerden een demonstratie naar de Duitse ambassade om te protesteren tegen de vervroegde vrijlating van een lid van de Rote Armee Fraktion. Zij riepen hun eigen achterban op om deel te nemen. Daarnaast werd door een aantal JF-leden op diverse internetfora (waaronder extreemrechtse) opgeroepen om ook te participeren in de demonstratie. Deze oproep werd opgepikt en overgenomen door de extreemrechtse NNJ. Die riep vervolgens in alle openheid en met medeweten van de JF-Haaglanden op om ook mee te lopen met de demonstratie. Bij de demonstratie zelf waren uiteindelijk zeven leden van de JF aanwezig en elf van de NNJ. Van de elf NNJ'ers waren een aantal kaalgeschoren Skinheads. Verder liepen er diverse NNJ'ers mee met een omstreden verleden; figuren als de NNJ-actieleider Paul Peters, die bekendheid geniet vanwege het vernielen van een Joodse begraafplaats. Ook sloot bijvoorbeeld Rens Kaaijk zich aan, die in 2002 na een NVU-demonstratie gearresteerd werd, toen hij passerende allochtonen bedreigde en mishandelde. 

Bovendien lieten de Fortuynisten toe dat NNJ-actieleider Paul Peters de route wijzigde om langs een Haags kraakpand te lopen en samen met de andere demonstranten de bewoners uit te schelden.
De verdediging die JF-voorzitter Wouter Wijnmaalen voerde was dus simpelweg niet waar. De aanwezige organisatoren van de Jonge Fortuynisten waren op de hoogte van de aanwezigheid van de NNJ en lieten hen de demonstratie mede vorm geven. De vraag is waarom de Jonge Fortuynisten wel actief onder extreemrechtse jongeren mobiliseren en samenwerken voor een demonstratie, om er vervolgens een probleem van te maken dat de pers hier melding van maakt.

Een ander opvallende publicatie stond begin juli in het Katholiek Nieuwsblad (zie kader). In het artikel over de “linkse knokploeg” AFA, wordt de voorzitter van de Jonge Fortuynisten, Wouter Wijnmaalen, aan het woord gelaten.: "De AFA beweert dat ik aanwezig was op een demonstratie van de Nationale Alliantie, een heel foute antisemitische club. Dat is totale onzin!" Wijnmaalen doelde op een artikel in het Engelse blad Searchlight, geschreven door een medewerker van AFA, over een demonstratie van de Nationale Alliantie in Den Haag. Er werd geschreven dat de voorzitter van de Jonge Fortuynisten mee liep, zonder vermelding van een naam. In deze demonstratie liep onder andere Anne-Mazurca van Kempen mee, de voorzitster van de Jonge Fortuynisten in de regio Haaglanden. In het vertaalproces was “de regio Haaglanden” weggevallen, dus had Wijnmaalen strikt genomen gelijk. De vraag is echter wederom waarom hij het kennelijk geen probleem vindt dat een kaderlid van de JF meeloopt in een demonstratie van “een hele foute antisemitische club”, maar wel een probleem schopt als zijn organisatie daar publiekelijk mee wordt geassocieerd.

Voor alle duidelijkheid: De Jonge Fortuynisten zelf is zeker geen extreemrechtse organisatie. Maar zoals alle aan Fortuyns ideeën gelieerde clubs, heeft de organisatie wel een zekere aantrekkingskracht op extreemrechts. In het verleden hebben Leefbaar Nederland en de LPF de duidelijke keuze gemaakt om extreemrechts actief buiten de deur te willen houden. Bij de Jonge Fortuynisten ligt dit echter gecompliceerder. Het officiële beleid is er op gericht om geen contact met extreemrechts te onderhouden en rechts-extremisten de organisatie uit te gooien, maar de werkelijkheid is weerbarstiger.

De Jonge Fortuynisten werd in de zomer van 2002, vlak na de moord op Fortuyn opgericht. Een opmerkelijke stap, aangezien Fortuyn expliciet geen politieke jongerenorganisatie wilde en ook de LPF in eerste instantie niks met de JF te maken wilde hebben. Na verloop van tijd erkende de LPF de JF toch als haar jongerenorganisatie. In de eerste tijd van haar bestaan maakte de JF een rommelige indruk. De eerste ledenvergadering kon bijvoorbeeld geen besluit nemen, omdat er onvoldoende leden aanwezig waren. Later kwam er wat meer structuur in het geheel, maar het bleef een gecompliceerd geheel.

Iemand die de JF vanaf het begin steunde was Michiel Smit. Hij was regelmatig bij activiteiten aanwezig en subsidieerde de organisatie ook. Na de scheuring tussen Michiel Smit en Leefbaar Rotterdam, vanwege zijn aanhoudende contacten met extreemrechts, bleef de band tussen hem en de JF intact. 

De NNJ organiseerde ook mee aan de 11 september-herdenking, de demonstratie tegen pedofilie en de in de inleiding genoemde demonstratie tegen de vrijlating van een RAF-lid. Na die laatste demonstratie is de NNJ min of meer uit elkaar gevallen en daarmee is de samenwerking ook tot een einde gekomen.
Gezien deze samenwerkingsverbanden van de Jonge Fortuynisten en bijvoorbeeld de sympathiebetuiging aan het adres van gearresteerde NNJ-leden, zou je verwachten dat de JF geen moeite heeft met dergelijke contacten. Maar zoals in de inleiding al is aangehaald is, is dat dus niet het geval. Dat is deels te verklaren door nieuwe inzichten. Wouter Wijnmaalen verklaarde daarover dat die contacten er inderdaad geweest zijn, maar dat de JF nu tot het inzicht is gekomen dat dat niet verstandig was. Verder stelt Wijnmaalen dat leden die tegenwoordig over de schreef gaan stevig worden aangesproken of worden geroyeerd.

En daarmee zijn we bij het tweede punt beland. Naast de officiële omgang van de JF met extreemrechtse groepen in het verleden zijn er diverse groepjes binnen de JF die eigen contacten onderhouden of onderhielden. Met deze individuen wordt echter nogal verschillend omgegaan.
Jan Jitze Visser is zo iemand. Hij was de regiocoördinator van de JF in Friesland. Hij was echter tegelijkertijd actief voor Michiel Smits Nieuw Rechts. Toen de jongerenorganisatie van Nieuw Rechts vlak na de breuk tussen de JF en Michiel Smit een demonstratie organiseerde, wilde Visser niet alleen deelnemen, maar ondertekende hij de oproep ook als “Jonge Fortuynisten Friesland”. Die actie kostte hem zijn lidmaatschap van de JF vanwege zijn eigengereide optreden.
Een andere persoon die dit overkomt is Mart Moors. Moors was enige tijd actief voor de Jonge Fortuynisten in Brabant. Na een flinke persoonlijke ruzie met een aantal prominente JF-leden verliet hij de organisatie en stapte over naar de Nationale Alliantie. De persoonlijke ruzie werd door de betrokken JF-leden op alle fronten verder gevoerd en vanaf dat moment waren Moors’ politieke ideeën plotseling ook een probleem. Dat Mart Moors neonazistische ideeën heeft, staat vast, maar die had hij ook al als JF-lid. Nu hij echter vertrokken is bij de organisatie worden zijn personalia door zijn vijanden bij de JF op het Internet gezet, distribueren JF-leden een pamflet over Moors’ideeën in zijn woonomgeving en maken ook de Nationale Alliantie zwart. Wederom niet om de ideeën van de Alliantie, maar om de betrokkenheid van Moors.

Terwijl het Visser en Moors kwalijk wordt genomen dat zij de verkeerde contacten hebben ligt dit voor andere JF-leden anders. In het bijzonder voor de kring Haaglanden en voor het vriendenclubje rond Maarten van Geijn en Clinton Aarts.
Om te beginnen met de kring Haaglanden. Die staat onder leiding van Anne-Mazurca van Kempen. Van Kempen is naast de JF ook op tal van andere vlakken ook actief. In het verleden was ze bijvoorbeeld moderator van het webforum van Nieuw Rechts en was ze actief op het extreemrechtse Gabberforum Holland Hardcore. Daarnaast liep ze rond op extreemrechtse demonstraties en activiteiten. Dat ze aanwezig was op een herdenking van 11 september in 2003 in Rotterdam samen met NNP en Nieuw Rechts was nog niet zo vreemd, de JF had zich immers officieel achter deze herdenking geschaard. Maar in de eerste helft van 2004 is ze onder andere aanwezig bij een demonstratie van de jongerenorganisatie van Nieuw Rechts (de demonstratie waarvoor Jan Jitze Visser werd geroyeerd), bij een demonstratie van de Nationale Alliantie, op een NNP-bijeenkomst en figureerde ze als fotomodel in NNP-propaganda. Verder was Van Kempen de belangrijkste kracht achter de deelname van de NNJ aan de demonstratie in Den Haag, waar dit artikel mee begon. Haar betrokkenheid bij de NNP/NNJ is overigens niet geheel toevallig, ze heeft namelijk een relatie met NNP-activist Marnix Middendorf uit Rotterdam. Volgens Wouter Wijnmaalen moet het niet-optreden van de JF tegen Van kempen vooral verklaard worden door onwetendheid van de JF; men is eenvoudigweg niet op de hoogte van haar andere politieke activiteiten. Toen men achter haar deelname aan een extreemrechtse demonstratie kwam is ze daarop aangesproken en is haar, volgens Wijnmaalen, duidelijk gemaakt dat dat de laatste keer was, of dat ze anders geroyeerd zou worden. Eind augustus dook Van Kempen op bij de IJzerwake in Vlaanderen, een bijeenkomst van extreemrechtse Vlaamse organisaties, georganiseerd door Voorpost en het Vlaams Blok. Van Kempen was hier met een groep Nederlanders uit de hoek van de NNP en de Nationale Alliantie.

Dat Van Kempens betrokkenheid bij extreemrechts imagoschade voor de JF oplevert is wel duidelijk. Maar de risico’s die de JF met haar loopt gaan nog wat verder, want zoals verwacht kan worden is ze bepaald niet kritisch ten aanzien van nieuwe leden. Om te beginnen is daar natuurlijk haar vriend en actief NNPer, Marnix Middendorf, die ze meesleept naar allerhande JF-evenementen. Maar ook binnen de kring Haaglanden  loopt het aantoonbaar mis. Enige tijd geleden werden bijvoorbeeld twee jonge vrouwen lid van de JF Haaglanden, Nicole de Bruijn en Jamie Nelemans. Beiden maken op Internet geen geheim van hun extreemrechtse sympathieën.

Interessanter nog dan de regio Haaglanden is de clan rond Clinton Aarts en Maarten van Geijn. Aarts en Van Geijn zijn geruime tijd voor de JF actief geweest en hadden beide tot voor kort belangrijke posities in de organisatie. Aarts zit in het hoofdbestuur en Van Geijn was tot voor kort voorzitter van de regio Utrecht; zeker niet de minsten binnen de organisatie dus. Hun contacten met en activiteiten voor extreemrechts zijn dus des te opmerkelijker. Om te beginnen met Clinton Aarts. Aarts was lange tijd de contactpersoon voor de regio Utrecht van de JF. In die functie was hij medio 2003 op zoek naar iemand die een JF-organisatie in Flevoland wilde opbouwen. Daarvoor zocht hij contact met de NNJ-voorzitter Alex Neid, die in Flevoland woonde. Dat Neid een belangrijke gezichtsbepaler was binnen de NNP/NNJ en er zeer radicale ideeën op na hield, maakte daarbij niks uit (#2). Daarnaast was Aarts ook enige tijd actief in Nieuw Rechts-kringen.

Ook Maarten van Geijn sympathiseerde met de NNP/NNJ en had goede contacten met hen. Zo nodigde hij de NNJ uit voor een JF-bijeenkomst. Verder was hij geruime tijd actief op het nazistische Stormfront-forum. Daar was hij het meest uitgesproken over zijn ideeën. Hij wilde bijvoorbeeld slachtafval in een moskee gooien “als een oefening voor de meer ernstiger dingen”. Verder valt zijn antisemitisme op. Toen de NVU in een uitzending van Catherine Keyl aan de orde kwam schreef Van Geijn: “Catherine schijnt een half jood te zijn. Dus veel goeds zal het vast niet worden.” Verder schreef hij van iedereen die hij tegenkomt eerst te kijken of hij een Joodse naam heeft. Opmerkelijk genoeg is Van Geijn inmiddels 180 graden van mening veranderd over Joden. Hij steunt de Jewish Defense League en loopt mee in radicale pro-Israël demonstraties. Overigens is Maarten van Geijn onlangs uit de JF gestapt. Over de precieze redenen wil de JF geen uitspraken doen, maar volgens geruchten zijn zijn voortdurende contacten met extreemrechtse organisaties mede de oorzaak geweest van een bijna-royement, waarna hij de eer aan zichzelf heeft gehouden. Clinton Aarts is echter nog steeds actief als bestuurslid.
De meest in het oog springende activiteit van Van Geijn en Aarts zijn hun acties tegen alles wat zij als extreemlinks zien. Ze doen onderzoekswerk, verzorgen publicaties en geven informatie door. Helaas gebeurt dit allemaal niet zo zorgvuldig.
In oktober 2003 wilde Maarten van Geijn meelopen in een demonstratie van de NNP en Nieuw Rechts tegen pedofilie in Amsterdam. Die demonstratie werd voorkomen doordat antifascisten de verzamelplaats van de demonstratie bezet hielden. Het lijkt erop dat dit het moment is geweest waarop Van Geijn en Aarts hun activiteiten tegen links zijn begonnen. Twee weken na deze mislukte demonstratie waren ze weer aanwezig bij een demonstratie van Nieuw Rechts en de NNP, waar de aanslagen van 11 september werden herdacht. Daar zetten ze, volgens eigen zeggen, alle fotografen op de foto en plaatsten die foto’s vervolgens rücksichtslos op Internet. 

Van Geijn vertelde tegelijkertijd dat hij contact wilde opnemen met de “Stichting Onderzoek Extreme Stromingen” (SOS) (#3) om informatie aan hen door te geven. De twee gingen voor hun onderzoekswerk een samenwerkingsverband aan met een ander JF-lid, Alwin Kerkhof (#4), en het heeft er alle schijn van dat dit trio inmiddels achter de site van SOS zit.
In de maanden daarna bezochten de drie in wisselende samenstelling allerlei linkse bijeenkomsten, legden aanwezigen vast op foto en probeerden zoveel mogelijk informatie te vergaren; totdat dit misging. Op een avond maakten ze in Amsterdam foto’s van het huis van een persfotograaf. Ze belden met gemaskerde gezichten aan bij zijn huis en zetten zijn buurvrouw op de foto. Aangezien er van de betreffende fotograaf voldoende portretten op internet (onder andere op zijn eigen site) beschikbaar zijn, was het overduidelijk de bedoeling om de man en zijn directe omgeving te intimideren. De drie werden gearresteerd en bleken naast een camera ook nog een verboden wapen bij zich te hebben. Ook dit keer probeerde de JF bij monde van voorzitter Wijnmaalen de actie recht te praten. Voor het RTL-journaal verklaarde hij dat er niks anders was gebeurd dan dat er een foto was gemaakt en hij wilde niet uitsluiten dat de JF dergelijke acties in de toekomst zouden herhalen. Helaas bleef het daar niet bij. 

Aarts en Van Geijn begonnen na dit incident en gesteund door de JF een soort vendetta tegen de fotograaf en zijn complete omgeving. Ten onrechte beschuldigden ze hem van AFA-lidmaatschap en in hun enthousiasme werd bijvoorbeeld ook een Elsevier-journalist aan de schandpaal genageld. Achteraf bezien wil Wijnmaalen wel kwijt dat de actie uit de hand is gelopen. Volgens hem was de opzet om er een ludieke actie van te maken, waar hij geen moeite mee had. De nu uitgevoerde actie kan hij, achteraf gezien, minder waarderen.
Deze tegenslag heeft er echter allerminst voor gezorgd dat de twee JFers voorzichtiger of zorgvuldiger te werk zijn gegaan. Om de JF echter wat minder te belasten publiceren ze hun onderzoeksresultaten inmiddels anoniem op diverse websites. Onder meer op de site van SOS, waar in ieder geval informatie aan wordt doorgegeven, maar waarschijnlijk ook direct op gepubliceerd wordt door de heren. Ook op een forum van Van Geijn en Aarts (teamrechts.nl) en een weblog van Clinton Aarts (rechtslog.nl) verschijnt allerlei informatie over links en extreemlinks. Op het forum van teamrechts posten naast Aarts en van Geijn inmiddels personen uit het hele extreemrechtse spectrum: van Nieuw Rechts tot de Nationale Alliantie. Opmerkelijk is verder dat ook de vice-voorzitter van de JF, Alexander van Hattem hier een geregelde poster is. Nog opmerkelijker is dat Van Hattem zich inmiddels ook heeft aangesloten bij de activiteiten van Aarts en Van Geijn. 

Toen de Nationale Alliantie eind augustus een demonstratie organiseerde in Eindhoven, werd door antifascisten een folderactie georganiseerd. Van Hattem maakte ter plekke foto’s van de antifascistische folderaars, die vervolgens op het teamrechts-forum werden geplaatst. De artikelen en stukjes die zo hetzerig of omstreden zijn, dat Clinton Aarts ze niet meer kwijt kan op andere plaatsen op Internet zet hij op Rechtslog. Daar passeert de ene onsmakelijke posting na de ander. Verschillende personen worden dood gewenst, maar voorlopig dieptepunt is een stukje over Els Borst:
 

Wat we dus zien is een organisatie die aan de ene kant vertelt geen contacten met rechts-extremisten te hebben of te willen. Verder zegt voorzitter Wijnmaalen ook duidelijk op te treden tegen rechts-extremisten binnen de JF, of tegen personen die contacten onderhouden met rechts-extremistische organisaties en in de praktijk zijn daar ook voorbeelden van: Jan Jitze Visser, Mart Moors en recentelijk nog Maarten van Geijn. Maar ondanks dit beleid lijkt het toch met de regelmaat van de klok mis te gaan, of tenminste niet te sporen met het officiële beleid. Wat is er aan de hand?
Om de omgang van de Jonge Fortuynisten met extreemrechts te begrijpen moeten we een blik werpen op de organisatie van de Jonge Fortuynisten, of eigenlijk het gebrek aan organisatie. De Jonge Fortuynisten bestaat officieel uit een landelijk hoofdbestuur en een aantal regio’s, met elk een eigen bestuur en een regionale organisatie. Verder functioneren dwars door deze regio’s een aantal vriendenclubjes met eigen agenda’s, eigen opvattingen en eigen conflicten. Deze warrige structuur heeft tot gevolg dat de regio’s vaak redelijk autonoom beslissingen nemen en ook lang niet allemaal op dezelfde politieke lijn zitten. Verder zijn, parallel aan de echte organisatie, de vriendenclubjes zoals die rond Clinton Aarts en Maarten van Geijn ook verantwoordelijk voor diverse activiteiten die niet altijd even goed stroken met het officiële beleid van de JF. Concreet betekent dit dat de ene Jonge Fortuynist uit de grond van zijn hart zal verklaren dat zijn organisatie niks met extreemrechts van doen heeft, terwijl de andere tegelijkertijd innige contacten met rechtsextremisten onderhoudt. 
Daar komt nog bij dat de Jonge Fortuynisten als organisatie zelf in het  verleden ook een ambivalente houding heeft gehad ten opzichte van extreemrechts. Er is samengewerkt met bijvoorbeeld de Nieuwe Nationale Jongeren (NNJ) en met Nieuw Rechts.
Wat de zaak verder nog gecompliceerd maakt is de grondhouding van veel Fortuyn-aanhangers, die elke vorm van kritiek van buiten als “demonisering” zien. Bij kritiek op activiteiten van de organisatie of haar leden wordt er niet naar het probleem gekeken, maar de boodschapper wordt aangevallen.
Of de JF in staat zal zijn een einde te maken aan die discrepantie tussen beleid en praktijk is op dit moment moeilijk te zeggen. Volgens voorzitter Wijnmaalen zijn de officiële contacten met extreemrechts in ieder geval verleden tijd en sinds eind 2003 is dat inderdaad het geval. Maar op het gebied van individuele JF-leden is daar dus nog wel wat op af te dingen. Volgens Wijnmaalen wordt er door de JF afdoende opgetreden tegen dat soort acties. De JF vraagt haar leden bij het lidmaatschap om zich van extreemrechts en extreemlinks te distantiëren, voordat men wordt geaccepteerd als lid. Leden die desondanks over de schreef gaan worden stevig aangsproken, gewaarschuwd en desnoods geroyeerd. Het probleem is echter, volgens Wijnmaalen dat de JF vaak niet op de hoogte is van dergelijke activiteiten van hun leden. En daar lijkt het pijnpunt te liggen. Door de gebrekkige organisatie kunnen de individuele leden, of ledengroepen, hun eigen agenda’s blijven voeren. Volgens Wijnmaalen wordt die ruimte echter ook steeds beperkter. Hij erkent dat er dergelijke problemen hebben gespeeld, “maar het gaat steeds beter”. Ook daarin willen wij hem het voordeel van de twijfel geven, gezien de afname van het aantal incidenten. Maar er blijft nog flink wat werk aan de winkel voor de JF.