Michel Hubert
Alert - december 2000

 
 
Michel Hubert is al jaren een zeer actief lid van de Nederlandse fascisten-gemeenschap. Begin jaren negentig was hij actief in de CP'86 en vanaf 1996 in Voorpost en de daaraan gelieerde studentenbeweging.

Hubert wordt binnen extreem-rechts gezien als intelligente jongen. Qua opleidingsniveau is dat ook zeker waar, maar zijn politieke en organisatorische inzichten zijn dermate beperkt dat hij de afgelopen twee jaar een substantiële bijdrage heeft geleverd aan de teloorgang van Voorpost. Met name zijn strategisch korte-termijn-denken en sterk paranoïde wereldbeeld hebben de zaak bepaald geen goed gedaan.
Michel Hubert
Op zijn negentiende was Michel Hubert al een actieve rechts-extremist, CP'86-lid en racist. Hij beschreef in een brief aan het blad "Centrumnieuws" van september 1993 een bezoekje dat hij bracht aan CP'86-leider Stewart Mordaunt. Hij beschreef hierin zijn wederwaardigheden in de tram en vertelde dat hij daar een "negerin en dito man" en een "Marokkaans type" drugs zag gebruiken. De brief besluit met een pleidooi om de doodstraf voor drugsdealers in te voeren. Volgens eigen zeggen kreeg hij op school tijdens de les een anti-racisme-folder. Daarin stond een foto van een geschilderd Keltisch Kruis met het telefoonnummer van de CP'86. Dat nummer belde hij dezelfde dag nog en zo kwam hij in contact met deze partij.
Hubert woonde toen nog bij zijn ouders in Geldrop, maar vertrok korte tijd later naar Utrecht om aan een studie Artificiële Intelligentie aan de Rijksuniversiteit te beginnen. Vanaf die tijd begon zijn carrière aan de rechterkant van Nederland echt vorm te krijgen. Met name zijn kennis van het nieuwe medium Internet kwam goed van pas. Toen Internet-journalist Francisco van Jole in 1996 onthulde dat de homepage van de CP'86 door een abonnee van Internet-leverancier XS4ALL werd onderhouden, bleek het een koud kunstje om te achterhalen om wie het ging: Michel Hubert, tevens lid van de Internet-subcommissie van de studenten-presentatiedag van zijn faculteit (#1). Naast het gegeven dat Hubert de webmaster van de CP'86 is kwamen de Internet-speurders nog wat schokkends te weten. Hubert werd betrapt terwijl hij in zijn download-directory het programmaatje jew-rats.exe had staan. Dit bestand is een berucht nazistisch en anti-Semitisch propaganda programma, dat aan de hand van allerlei cartoons over Joden en citaten uit Mein Kampf de Joden kenschetst als de ratten van de aarde:
Tegelijkertijd wilde Hubert, onder zijn pseudoniem Johan Vereke, een email-newsletter opzetten voor White Web Editors, beheerders van White Power-websites. Met deze acties heeft Michel Hubert zichzelf op de politieke kaart gezet. Hubert probeert door een netjes uiterlijk en gematigde stellingname redelijk over te komen. In werkelijkheid is Hubert een radicale rechts-extremist.

Dat blijkt bijvoorbeeld ook uit Huberts verborgen rol binnen de Nederlandse skinhead-scene. Rond 1994 stort de extreem-rechtse skinhead-beweging in elkaar met het verdwijnen van ‘Hou Kontakt'. In enkele steden blijft echter een redelijk grote groep skinheads actief. Eén van die plaatsen is Eindhoven, waar een erg actieve Hou Kontakt-groep zat die zich van de naam ‘Mad 88' bediende. Michel Hubert had een belangrijke rol binnen deze groep samen met zijn maatje Henrie Adriaans. Hubert is in deze hoedanigheid ook aanwezig op een bijeenkomst van Hammerskins (#2) in Amstelveen. Publiekelijk laat hij zich echter nooit als radicale skinhead kennen.
Michel Hubert (links van het midden op de rug gezien) in Amstelveen

 
Ideologisch gezien probeert Hubert de last van de Tweede Wereldoorlog van zich af te schudden door zich te baseren op de ideeën van de extreem-rechtse Vlaamse nationalist Joris van Severen. Hubert ziet in Van Severen zijn ideologische leidsman en bouwde als hulde een homepage over hem.

Van Severen was een voorman van het radicale Vlaamse Nationalisme van voor de Tweede Wereldoorlog. Geïnspireerd door onder andere de ideeën van Mussolini, was Van Severen zeer autoritair, anti-democratisch, anti-kapitalistisch en anti-socialistisch ingesteld. Hij liet zich eveneens door Hitlers nationaal-socialisme inspireren wat betreft het virulente anti-semitisme. Hij vond Hitler op dat gebied zelfs veel te zachtzinnig, in Dietsland (Groot-Nederland) zou er veel vlugger tegen het Joden-probleem opgetreden worden. Van Severens organisatie (Verbond van Dietse Nationaal-Solidaristen of Verdinaso, opgericht in 1931) was klein maar militant. Vooral de uiterlijke verschijning van Van Severen en zijn volgelingen maakte indruk. Verdinaso-leden waren gekleed in uniformen die waren afgeleid van Hitlers SA en Van Severen liet zich de groet "Heil Van Severen" aanleunen. De beweging had echter nooit meer dan 3000 leden.
Overigens moet het Vlaams nationalisme van Van Severen met een korrel zout worden genomen. Zelf richtte hij zich geheel op de Franstalige cultuur in België en liet zich ook inspireren door de fascistische Action Française. Het Dietse rijk van Van Severen bevatte tot 1934 Vlaanderen en Nederland, minus Friesland, terwijl hij na 1934 van mening was dat onder Dietsland ook Wallonië, Luxemburg en Friesland moesten vallen (de zogenaamde Bourgondische marsrichting). Deze ommezwaai zorgde ervoor dat Van Severen een deel van zijn aanhang verloor, waaronder Wies Moens, mede-oprichter van Verdinaso. De Vlaamse kwestie verdween steeds verder op de achtergrond en Van Severen evolueerde steeds meer in een Belgicistische fascist en monarchist. In 1937 verwierp hij het Diets nationalisme volledig. Hiermee verloor hij de steun van de Vlaamse nationalisten, maar kreeg hij de steun van de Belgicisten, en daaraan gelieerde ondernemers, kringen uit de Katholieke Kerk en kringen rond het Belgische koningshuis.

De reden dat Van Severen populair is bij bijvoorbeeld Michel Hubert en het huidige extreem- rechtse circuit in Vlaanderen is dan ook niet vanwege zijn onderontwikkelde en uiterst chaotische ideologie, maar meer omdat hij geen oorlogsverleden heeft en vanwege zijn martelaarschap. Hij werd namelijk in de week van de Duitse inval in Frankrijk en de Benelux vermoord in het bloedbad van Abbeville. In het Noordfranse Abbeville werd een groep Belgische gevangen afgeslacht door losgeslagen Franse militairen. De arrestanten waren in de meidagen in België op tamelijk willekeurige gronden gearresteerd. Naast een aantal openlijke nazi's en, ideologisch gezien, gevaarlijke types (waaronder Van Severen en zijn secretaris) werden ook willekeurige Duitsers, protestanten en buitenlandse Joden opgepakt en afgevoerd. Een deel van hen werd in Abbeville vermoord.
In de Tweede Wereldoorlog ontstond binnen Verdinaso een heftige discussie over het al of niet collaboreren. De collaborateurs wonnen dit dispuut, waarop een deel van de leden (met name de monarchisten) de organisatie verlieten en enkelen zelfs toetraden tot het verzet tegen de Duitse overheersing.

 
Wanneer de CP'86 in de herfst van 1996 met een flinke klap uit elkaar spat, belanden de CP'86-leden die belang hechten aan een gematigde toon en een nette presentatie bij Voorpost. Ook Hubert maakt - in navolging van zijn grote voorbeeld Tim Mudde - deze switch en gaat zich richten op de jongeren van Voorpost. Het eerste project waarmee Hubert zichzelf profileert als zogenaamd nette rechts-extremist is de oprichting van de Nationalistische Studenten Vereniging (NLSV) in november 1996. De NLSV leidt de eerste maanden van zijn bestaan uitsluitend een virtueel bestaan op Internet. Hubert wordt voorzitter van de NLSV en probeert in 1996 en 1997 tevergeefs de NLSV uit bouwen tot een soort van jongerenorganisatie van Voorpost. De NLSV weet geen indrukwekkend ledenaantal te behalen en de door hen georganiseerde activiteiten kennen veelal een teleurstellende opkomst. Bij één gelegenheid is er sprake van een redelijke opkomst, maar dat is te danken aan de aanwezigheid van een busje gelijkgezinden uit Vlaanderen.
Het mislukken van de NLSV is in belangrijke mate toe te schrijven aan het paranoïde wereldbeeld van Hubert. Omdat hij zo bang is voor infiltratie van zijn organisatie is de NLSV alleen toegankelijk voor vrienden en bekenden van Hubert. Anderen, die de minste interesse voor de activiteiten tonen worden standaard aangezien voor BVD-infiltranten en overeenkomstig behandeld. Veel groei zit er op die manier niet in.

Hubert doet zijn uiterste best om de NLSV in de media uit de extreem-rechtse hoek te houden. Aan iedereen die het horen wil verklaart hij dat de Vereniging niet extreem-rechts is, maar "volkstrouw en kultuurbehoudend". Wat hij daarmee bedoelt blijkt uit een interview met het Parool van begin 1996: "Elk volk mag zijn eigen cultuur in eigen land beleven. Ze hoeven zich er niet bij ons tussen te dringen. Europa is voor de Europeanen, niet voor de Surinamers, de Turken, de joden en god mag weten wie nog meer. (...) Het blanke ras en de blanke cultuur zijn in onze ogen superieur. Het volk waartoe ik behoor is edel genoeg om te blijven voortbestaan. Desnoods moeten we daar de buurtchinees voor opofferen." (#3)
De NLSV richt zich in het begin met name op de ontengelsing van de Nederlandse taal en op het tot stand brengen van goede banden met de broedervolken in Vlaanderen en Zuid-Afrika. Beiden ook al zonder veel succes.
Deze plaatsbepaling laat wel het één en ander zien van de ideologie van Michel Hubert. Hij is een radicale volksnationalist. Niet alleen radicaal in zijn afwijzing van volkvermenging in welke vorm dan ook, maar zeer zeker ook radicaal in het afwijzen van elke invloed die op het "volkse" wordt uitgeoefend, of in het verleden is uitgeoefend. Zijn krampachtige afwijzing van elk gebruik van buitenlandse woorden levert amusante woorden op als e-post (e-mail) en T-hemd (T-shirt). Daarnaast zijn ook ondernemingen met een buitenlands karakter (McDonald's) of buitenlandse godsdiensten zoals het christendom een doorn in het oog van Hubert. Hij beroept zichzelf dan ook op het voorchristelijke heidendom als "volkseigen" religie.


Ondertussen is Hubert nog enige tijd betrokken bij de Volksnationalisten Nederland (VNN, een opvolger van de CP'86) en onderhoudt hun Internet-pagina. Deze activiteiten zijn echter van korte duur, alleen voor Voorpost/NLSV wordt hij echt actief. Wanneer Voorpost in 1997 voor de eerste keer in haar geschiedenis het jaarlijkse Pinksterkamp in Nederland organiseert is Hubert daar aanwezig met enkele NLSV-leden. Maar ook bij andere Voorpost-gerelateerde activiteiten laat hij zijn gezicht graag zien. Zo bezoekt hij bijeenkomsten van de opleidingsorganisatie van Voorpost-Nederland, Studie Opbouw en Strijd, en is regelmatig present bij Voorpost-bijeenkomsten in Vlaanderen, zoals de Radikale Sporenherdenking en de Yzerbedevaart.
Het tweede Voorpost-pinksterkamp dat in Nederland moet plaatsvinden, wordt in mei 1999 door anti-fascisten verstoord. Hubert is hier echter niet bij aanwezig, omdat hij druk doende is met de beveiliging van de huizen van Voorpost-activisten waar acties worden verwacht.

Wanneer Tim Mudde, actieleider van Voorpost-Nederland niet lang na dat mislukte Pinksterkamp de pijp aan Maarten geeft, volgt Michel Hubert hem op. Vanaf dit moment drukt hij een zwaar stempel op de activiteiten van Voorpost in Nederland. Voorpost richt zich, conform het paranoïde wereldbeeld van Hubert, bijna geheel op haar linkse tegenstanders. Dit betekent enerzijds dat er een opleving plaatsvindt van de onderzoeksactiviteiten naar linkse tegenstanders (waar Tim Mudde overigens ook nog steeds een belangrijke rol in speelt). Anderzijds richten de acties van Voorpost zich steeds vaker op klassieke linkse actie-doelen als McDonald's, WTO, IMF/Wereldbank en Baskische bevrijdingsstrijd. Inhoudelijk en ideologisch missen deze activiteiten elke onderbouwing en zijn ze een doel op zich geworden. Wanneer Voorpost zich op deze thema's richt leidt dit tot verwarring bij links en publiciteit voor Voorpost en dat is voldoende wat actieleider Hubert betreft. Een opmerkelijk staaltje van deze praktijk werd onlangs in Eindhoven geleverd. Een Voorpost-activist sloot zich voor korte tijd aan bij een linkse jongerenorganisatie om activiteiten te ontplooien tegen IMF en Wereldbank. In het kader van deze ‘infiltratie' nam hij met medeweten van Michel Hubert ook deel aan een anti-fascistische plakactie, waarbij hij onder andere stickers van Voorpost over plakte. (zie hiervoor: Maarten Harff)
 


Hubert (midden) met medestanders op het Pinksterkamp van Voorpost in mei 1997

Ondertussen blijft Hubert, ondanks dat hijzelf is afgestudeerd en weer is terug gekeerd naar zijn geliefde Kempenland, actief in de door hem opgerichte studentenorganisatie. De NLSV is inmiddels omgedoopt in LANS (Landelijk Actieplatform voor Nationalistische Studenten) en heeft afdelingen in enkele Universiteitssteden. Ondanks enige groei (van minder dan tien leden tot circa twintig leden), is van een indrukwekkende organisatie nog steeds geen sprake. Alleen in Eindhoven weet Hubert een aantal personen om zich heen te verzamelen. Het gaat hier om een aantal bekenden van Hubert uit het skinhead-wereldje en om personen uit de metal-band WOTAN's Order uit Valkenswaard.

Huberts invloed op de Nederlandse politiek is nihil en zijn invloed binnen extreem-rechts is ook te verwaarlozen. Gezien zijn al eerder genoemde beperkte politieke capaciteiten is hier ook geen verandering in te verwachten. Deze "Onder de loep" is dan ook bij uitzondering een waarschuwing tegen overschatting. Hubert heeft in het verleden namelijk aangetoond dat hij, gebruik makend van zijn kennis van het Internet, zichzelf en zijn organisaties groter en belangrijker kan laten lijken dan ze in werkelijkheid zijn.


 
terug naar personen

Noten
(1) - Na de onthulling van Van Jole stapt Hubert op bij XS4ALL en maakt gebruik van de Internet-account van zijn vader (een ingenieur bij Philips) om de pagina's van de CP'86 te onderhouden. terug
(2) - Hammerskins zijn Skinheads die zichzelf binnen de nazistische skinhead-subcultuur een soort cultstatus aanmeten. Hammerskins moeten zuiver in de leer zijn, maar ook van onbesproken gedrag. Hammerskins mogen geen drugs gebruiken en moeten er bijvoorbeeld voor waken zich te misdragen of tijdens concerten dronken te worden. terug
(3) - De gematigde presentatie van Hubert en de NLSV heeft maar op één punt succes. Er wordt toenadering gezocht en gevonden met het oerconservatieve Oud Strijders Legioen (OSL) en kaderlid Marcel Bas van het OSL, wordt ook actief NLSV-lid. terug