Groen en Rechts
 April 1998

De strijd voor een beter milieu wordt over het algemeen als een politiek linkse strijd gezien. Partijen als De Groenen en de Partij voor Milieu en Recht (PMR) verzetten zich tegen dit beeld. Zij hebben als niet linkse partijen het milieu als belangrijkste strijdpunt in hun programma. Eind 1997 werd onder andere vanuit de PMR een nieuwe rechtse milieupartij opgericht onder de weinig originele, maar zeer duidelijke naam Groen Rechts

Groen Rechts was van plan om dit jaar aan de Tweede Kamerverkiezingen mee te doen. Omdat men de vereiste 25.000 gulden borg niet kon ophoesten, maar waarschijnlijk ook omdat men niet voldoende ondersteuningshandtekeningen kon verzamelen, zag men hiervan af. Waarschijnlijk is Groen Rechts hierdoor een debacle bespaard gebleven. Dit soort vreemde splinterpartijtjes blijken in de praktijk namelijk weinig kans op verkiezingssucces te hebben. Men heeft de moed echter nog niet opgegeven en richt zich nu op de verkiezingen die volgend jaar voor de Provinciale Staten gehouden gaan worden. 

De Fusie
Voordat we gaan kijken naar de bestuursleden en standpunten van deze nieuwe partij, is het zinnig om eens te kijken uit welke partijen Groen Rechts is voortgekomen.

Vanaf november 1996 voert de PMR een aantal oriënterende besprekingen met de Realisten Nederland. Dit leidt in november 1997 tot de fusie waar vanuit Groen Rechts geboren wordt. De PMR had daarvoor ook al pogingen ondernomen om tot samenwerking met De Groenen te komen, maar die pogingen strandden omdat de leden van De Groenen op hun congres in juni 1997 de PMR als te rechts afficheren. Bovendien vindt PMR-voorzitter Ronald Kaatee De Groenen te links. Ook de Realisten zijn de afgelopen jaren bezig geweest met het zoeken naar andere fusiepartners. Zo voerde men onder regie van het Vlaams Blok besprekingen met onder andere de CD en CP'86. Ook dit leidde niet tot een fusie. 

Waarom de PMR en de Realisten nu uiteindelijk wel tot een fusie gekomen zijn is niet echt duidelijk. Het verkiezingsprogramma van de Realisten was nou niet bepaald milieuvriendelijk. Zo wilde men Schiphol laten groeien en knelpunten in het verkeer zo snel mogelijk oplossen. Men heeft elkaar waarschijnlijk gevonden op de punten van onderlinge overeenkomst, zoals de aversie tegen immigranten en de roep om meer 'law and order'. In de Realist van april 1997 licht voorzitter Theo van Baarle een tipje van de sluier op. Hij probeert zijn Realisten-achterban enthousiast te krijgen voor de PMR en stuurt ze een 'onzes inziens gedurfd artikel over de multiculturele samenleving'. In dit artikel probeert PMR-voorzitter Ronald Kaatee de multiculturele samenleving op de hak te nemen met uitspraken als 'Er zijn er onder ons wellicht een paar die genetisch wat multicultureler zijn aangelegd dan de rest. Zij doen ook een cursus over de gebruiken en gewoonten van de Ashanti-stam uit Ghana'. Ook zet Kaatee zich in dit artikel af tegen het Zwart Beraad dat de positie van allochtonen in de Bijlmer probeert te verbeteren. Uit dit artikel kunnen de Realisten dan, volgens Van Baarle, opmaken hoe dicht de PMR bij de opvattingen van de Realisten zit. De strijd voor het milieu is dus duidelijk niet de belangrijkste oorzaak van het ontstaan van Groen Rechts

De Realisten Nederland
De Realisten Nederland kunnen gezien worden als een extreem-rechtse partij. In 1987 werd zij opgericht door een groepje rechtse VVD'ers. Door de jaren heen zijn diverse bekende rechts-extremisten bij deze partij betrokken geweest. Zo was Realisten-voorzitter Van Baarle in de jaren tachtig voorzitter van de werkgroep Rotterdam van het OSL en betrokken bij de uiterst rechtse Conservatieve Volkspartij. Kolonel (buiten dienst) Henk de Roode was eind jaren tachtig bij de Realisten betrokken. Hij had banden met de CP en Voorpost. Hij was een van de oprichters van de fascistische Nederlands-Kroatische werkgemeenschap die huurlingen naar de burgeroorlog in Joegoslavië uitzond om tegen de 'communistische Serviërs' te vechten. 
Theo van Baarle
Theo van Baarle
In het bestuur van de Realisten zaten verder bijvoorbeeld Ton Steemers (later activist van de CP'86, secretaris van het Nederlands Blok, contactpersoon van Voorpost en nu actief bij de Volksnationalisten Nederland) en Bert Bronk (in jaren tachtig actief bij allerlei obscure fascistische clubjes waaronder de NVU en de CP en nu actief bij de CD). Met de verkiezingsstandpunten die de Realisten bij de Tweede Kamerverkiezingen in 1989 hanteren wordt het nog duidelijker dat we hier met een extreem-rechtse partij te maken hebben. Uit het programma: "Wij streven naar het behoud van onze Nederlandse cultuur en onze Nederlandse identiteit", "Evenals die asielzoekers die hun land ontvlucht zijn doordat ze politieke misdaden hebben gepleegd, zijn zij hier niet welkom". Verder wil men bijvoorbeeld zwaardere straffen, een legitimatieplicht voor iedereen die 16 jaar of ouder is en gebruik en handel in drugs verbieden. 

De inhoud van de artikelen in de Realist, het blaadje van de Realisten, zijn dan ook vaak erg rechts. Onderwerpen als strenge criminaliteitbestrijding, drugs, asielzoekers en geklaag over links passeerden regelmatig de revue. De Realisten verspreiden stickers met teksten als: 'wel Gastvrijheid, geen immigratie', 'illegalen horen niet in Nederland' en 'criminaliteit? harde aanpak'. 

De Partij voor Milieu en Recht
De PMR is iets minder rechts dan de Realisten. Haar blad PMR Inzicht gaat over allerlei verschillende onderwerpen. Af en toe maakt men een duidelijk rechtse uitglijder. Vooral de Amsterdammer Hans IJzerdraat vliegt af en toe tamelijk rechts uit de bocht. Zo schreef hij een serie artikelen over het botsen van onze cultuur met die van immigranten en pleitte hij voor beperking van immigratie en bevordering van remigratie. In gesprekken die IJzerdraat met de Groenen had klaagde zijn gesprekspartner 'Als je het daar had over een gezonde appel wist die er toch wel een allochtonenprobleem van te maken'. IJzerdraat had begin jaren tachtig contact met Centrumpartij-bestuurslid Alfred Vierling en tracht in mei 1983 met een gezelschap CP'ers een anti-fascistische discussiemiddag te bezoeken. 

In de PMR-Inzicht van maart 1997 treffen we een artikel van drs. Fred Schra uit Utrecht. Hij schrijft over de overbevolking in Nederland, heeft het over de vrijwillige remigratie van alle in ons land verblijvende vreemdelingen en zet zich flink af tegen anti-fascistische organisaties. Schra was een paar jaar actief in het extreem-rechtse Nederlands Blok totdat hij daar in 1996 uit stapte. Andere personen die actief zijn of zijn geweest bij de PMR en die ook bij fascistische groeperingen betrokken waren zijn bijvoorbeeld M.H. Akkerman uit Rotterdam en A.D. Beck uit Groningen. Akkerman was van oktober 1993 tot maart 1994 bestuurslid van de PMR en dook later op bij de Volksnationalisten Nederland. Hij was contactpersoon van het heidense runen-clubje Nordlandia, waarbij ook enkele CP'86-ers betrokken waren. Beck was in 1989 en 1994 betrokken bij de CD en duikt in 1998 bij de PMR op. 

Groen Rechts
Bij de Kamer van Koophandel is de Vereniging Groen Rechts officieel opgericht op 24 november 1997. Voorzitter wordt Realisten-voorman Van Baarle, Hans IJzerdraat wordt secretaris en de andere bestuursleden zijn PMR-voorzitter Ronald Kaatee, oud-verzetsman en PMR-bestuurslid Robbert Korpershoek uit Zutphen en Realist Berend Bruins uit Bussum. 

Het eerste partijblad staat bol van rechtse praat en lijkt qua inhoud erg op De Realist. Voorzitter Van Baarle onderstreept in het voorwoord nogmaals dat Groen Rechts 'een milieupartij en een partij voor recht en orde' is. Een paar bladzijden erna verzet hij zich tegen 'de onnodige uitbreiding van het multiraciale karakter van de bevolking' in een artikeltje tegen de komst van asielzoekers. Redactiemedewerker D. Kramer uit Alkmaar vergelijkt communisten met NSB'ers en zet zich af tegen het FOK (Fascisme Onderzoeks Kollektief) en Hans IJzerdraat doet een verwoede poging onze bossen te redden door te pleiten voor een immigratiestop. 

Het verkiezingsprogramma van Groen Rechts begint natuurlijk met een aantal normale milieustandpunten. Hiertussen staat ook dat men een verbod wil op onbedwelmd slachten. Hiermee wordt het islamitische rituele slachten bedoeld waartegen extreem-rechtse partijen al jaren ten strijde trekken. Bij punt 2, Handhaving van de rechtsstaat, wil men: afschaffing van gedoogbeleid op elk gebied, strengere straffen voor gewelddelicten, ruimere bevoegdheden voor agenten op straat en beëindiging van positieve discriminatie in het personeelsbeleid. 

Punt 3 gaat over het vreemdelingenbeleid; Nederland is overbevolkt en vreemdelingen mogen hier niet te lang blijven en als je 'niet-Nederlander' bent mag je niet stemmen. De islam is volgens Groen Rechts 'een leefwijze die vijandig staat tegenover de onze en die direct bedreigt als zij de overhand krijgt'. Derhalve dient de islam binnen de moskee (en eventueel school) te worden gehouden. Bij punt 4, Bevolkingsbeleid, werkgelegenheid en onderwijs, is Nederland opnieuw overbevolkt. Ook hier moet de criminaliteit weer bestreden worden, maar ditmaal door het bieden van meer werkgelegenheid. Bij punt 7 wordt het liberale drugsbeleid in Nederland eens flink op de korrel genomen; er moet keihard opgetreden worden en verplicht afgekickt. 

Ronald Kaatee schrijft in zijn artikeltje in het partijblad van Groen Rechts dat hij verwacht, door de fusie met de Realisten, nog wel eens een eco-fascist genoemd zal worden. 

Tja, dat is natuurlijk niet zo verwonderlijk als je je in een gezelschap met dergelijke ideeën begeeft..... 


Naar overzicht partijen
Naar overzicht artikelen