 KONTAKTEN MET EXTREEM-RECHTS Al heel lang hebben organisaties die zich bezig houden met het propageren van een vrije-marktekonomie of zich verzetten tegen staatsbemoeienis nauwe kontakten met extreem-rechtse of fascistische groepen. In het verleden was de Boerenpartij daar een goed voorbeeld van. In de gelederen van de Boerenpartij zaten zeer veel oud-kollaborateurs, die gedoogd werden. En ook de ideologie van de BP was fascistisch te noemen (zie Jaap van Donselaar: Fout na de oorlog). Twee van de theoretici van de Boerenpartij, Van Heyningen en Zeegers vervullen later belangrijke posten binnen de KNO. De huidige sekretaris van het Verbond voor Zelfstandige Ondernemers, mr. A.W. Maris was tussen 1976 en 1980 senator voor de Boerenpartij. Maar er zijn tientallen andere voorbeelden te noemen van mensen die zowel aktief zijn (geweest) voor de Libertarische Beweging of de KNO als binnen extreem-rechtse groepen. Het meest duidelijke voorbeeld daarvan is Guy de Maertelaere. De Maertelaere richtte in 1977 de Libertarische Beweging in België op, werd toen voorzitter en is nog steeds aktief binnen het Libertarisch Centrum. Verder is hij lid van onder meer groepjes zoals FreeNetwork, een uiterst selekt internationaal gezelschap van libertariërs. De Maertelaere is sinds een aantal jaren redakteur van het blad 'Teksten, Kommentaren en Studies', een uitgave van de Stichting Deltapers. Die stichting is de Nederlandse vertegenwoordiging van de Franse stroming Nouvelle Droite, en onderhoudt nauwe banden met bijvoorbeeld de Nederlandse Volks Unie (NVU) (Afdruk - december 1986). In Vrijbrief publiceerde De Maertelaere een lovend artikel over Nieuw Rechts, met daarbij een aantal adressen van nieuw-rechtse bladen, waaronder het fascistische blad 'The Scorpion' uit Engeland en Teksten, Kommentaren en Studies (Vrijbrief - maart 1987). In een ander artikel vindt De Maertelaere dat de verwantschap van taal, kultuur en geschiedenis zou dienen te leiden tot "de verwachting dat Nederlanders en Vlamingen een extra moeite zouden doen om na te gaan of het standpunt van de blanke Afrikaners echt wel zo totaal onverdedigbaar is. (... ) Maar natuurlijk is er nog geen universeel stemrecht in Zuid-Afrika. Het beroemde 'one man, one vote wordt nog niet toegepast. Als we mogen afgaan op wat elders in Afrika gebeurt, zou het wellicht bij een eenmalige toepassing ervan blijven. Daarna zou de 'zwarte meerderheid' eerst de blanken liquideren" (Vrijbrief - juni 1985) enzovoorts. Maar De Maertelaere is ook sterk in het goedpraten van diskriminatie: "wanneer ze op een niet dwangmatige manier worden geuit, zijn bovenvermelde vormen van diskriminatie (sexisme en racisme - FOK) natuurlijk en volstrekt aanvaardbaar" (Vrijbrief - mei 1983). In het inmiddels opgeheven nazi-blaadje Mjöllnir verscheen in juli
'85 een bewerkt artikel van hem. En ook heeft hij kontakten met de Belgische
fascistische groepering Voorpost (Revolte
- januari 1991). De Maertelaere heeft als grote interesse
Zuid-Afrika, wel te verstaan een blank Zuid-Afrika.
|
