![]() OUD-STRIJDERS LEGIOEN (OSL) Het OSL is de grootste extreem-rechtse pressiegroep in Nederland. Vanuit het OSL lopen heel veel persoonlijke lijnen naar de KNO en de Libertarische Beweging. Een selektie: Oud-adviseur en tegenwoordig ere-lid van de KNO, mr.dr. A. Zeegers was
jarenlang aktief binnen het OSL. Zeegers is zijn loopbaan in de politiek
begonnen met het schrijven van een reeks artikelen voor het NSB-vormingsblad
Nieuw Nederland. In 1935 schreef hij het volgende: "Wie serieus den
modernen staat en de goddeloze ideeën welke aan hem ten grondslag
liggen, wil bestrijden, moet wel de vakbeweging op den korrel nemen. (
... ) Het opwekken van wantrouwen (dat alleszins gemotiveerd is) tegen
de leiding is nog steeds een der meest doeltreffende middelen om de afbraak
van deze innerlijk vooze beweging te bevorderen. (... ) Deze artikelen
kunnen, wanneer de vakbeweging eerlang in het historisch rariteiten-museum
verdwijnt tevens als bijschrift dienst doen. Het nageslacht behoeft dan
niet in twijfel te verkeeren of onze strijd tegen het monster, dat naar
de naam vakbeweging luistert, soms evenzeer tot de mythologie behoort als
Siegfrieds strijd tegen den draak". (Nieuw
Nederland - juni 1935)
Dr. Hugo Godschalk hield een spreekbeurt voor het libertarisch centrum, schreef regelmatig in KNO-Info en het OSL-blad Stavast. Ook publiceerde hij een reeks artikelen in het blad Een Nieuw Geluid, van de anti-semitische Bond Nederlands-Israël. De winnaar van de 'Benelux Libertarian Award' in 1984, uitgereikt door de Libertarische Beweging was de voormalig hoofdredakteur van de Telegraaf J.G. Heitink. Heitink schreef onder meer ook in Vrijbrief, KNO-Info en Stavast. Sinds eind 1984 is hij lid van het OSL-bestuursadvieskollege. Een groot aantal (ex-)adviseurs van de KNO zijn ook aktief geweest voor het OSL. Dat zijn onder meer L. van Klinken (tot aan zijn dood in 1988 ook bestuurslid van de RPF), mr. A.W. Maris, dr. W.J.A. Visser en drs. P.M.F.M. Cals. Maar ook met groepen rechts van het OSL hebben libertariërs kontakten. De Goesse Moerman-arts Pieter Kleinepier bijvoorbeeld. Hij is bestuurslid van de KNO, initiatiefnemer van de Politieke Vereniging Ons Koninkrijk en in 1989 stond hij kandidaat bij de Kamerverkiezingen van de daaruit voortgekomen Realisten Nederland. J.C. van der Kooi werd in 1982 voorzitter van de libertarische kring Rotterdam en was in diezelfde tijd aktief binnen Realisten '81, waar hij het tot kandidaat-voorzitter bracht. Korte tijd later werd hij benoemd tot vice-voorzitter van een andere extreem-rechtse splinterpartij, de Burgerpartij voor Recht en Veiligheid. Bij diezelfde Burgerpartij zat de Vlissingse apotheker drs. J.M.H. van der Sande in het bestuur. Van der Sande was al eerder aktief binnen de Boerenpartij en als lid van de partijraad van de Conservatieve Volks Partij. Bij het tienjarig bestaan van de KNO was hij een van de mensen die zich inzetten om een kado voor de jarige te organiseren. Een van de mensen bij wie de kontakten tussen libertarische groepen en extreem-rechts erg duidelijk worden is Martin Schenkels. Schenkels is lid van FreeNetwork en aktief binnen de Libertarische Beweging. Schenkels kwam in 1983 met het idee om op zee, buiten de 12-mijls-zone drijvende steden te bouwen, waar een libertarische maatschappij gevestigd zou moeten worden (Vrijbrief - februari 1983). Floating City NV, zoals het projekt zou moeten gaan heten, zou gevestigd moeten gaan worden in de Middellandse Zee. Maar door een gebrek aan investeerders is dit projekt nooit van de grond gekomen. Twee jaar later plaatste Schenkels een oproep in het blad van Geen Kerkgeld voor Geweld voor een nederzetting in Zuid-Afrika (Schenkt Klare Wijn - maart 1985). Daar wilde hij met een groep van circa 1000 mensen een libertarische samenlevingsgroep vormen. Maar ook dit projekt is nooit uitgevoerd. Schenkels was niet vies van het blanke apartheidsbewind in Zuid-Afrika en de door haar gesteunde terreurbewegingen. Hij is medeoprichter en sekretaris van de Stichting voor Ontwikkeling in Vrijheid, een groep die vanuit Nederland door Zuid-Afrika gesteunde verzetsbewegingen in Angola en Mozambique steunen. Door die stichting werd Schenkels op 29 oktober 1987 benoemd als vertegenwoordiger van de Mozambikaanse terreurbende RENAMO (Ontwikkeling in Vrijheid - december 1987). Halverwege de zeventiger jaren was Schenkels provinciaal gedelegeerde voor Noord-Brabant van het OSL. Later zette hij de Stichting Stop de SS-20-Raket op, een stichtinkje dat nauw samenwerkte met de Moon-sekte. Na een mislukte poging karriere te maken bij de Rooms-Katholieke Partij Nederland werd hij korte tijd bestuurslid van de al eerder genoemde Burgerpartij voor Recht en Veiligheid.
|